จารย์มอบให้ข้า สำหรับข้าแล้วนับเป็นวาสนาสูงสุดแห่งใต้หล้า ต้องทำให้ดีที่สุด!
ในที่สุด สายตาของเขาก็พลันแน่วแน่ วางหมากลงในจุดกึ่งกลางของกระดาน!
“แกร็ก!”
ทันทีที่หมากสีขาววางลง กระดานหมากก็คล้ายกับว่าส่องแสงวาบขึ้นมา
หลี่เนี่ยนฝานมองนักพรตเทียนเหยี่ยน ยกยิ้มอย่างห้ามไม่อยู่
ดูจากตั้งแต่การหยิบหมากขึ้นมาและวิธีการวางหมาก นักพรตเทียนเหยี่ยนเชี่ยวชาญวิถีหมากอย่างแน่นอน การเดินหมากมั่นคงและชำนิชำนาญ ไม่เหมือนกับคนอื่นๆ ที่ผ่านมา หยิบหมากขึ้นมาย ยังไม่มั่นคง ไม่รู้ว่ายามลงหมากจะเป็นอย่างไร
เพียงแต่ว่า เมื่อมองจากทางเดินหมากของเขาแล้วกลับรุนแรงและบีบคั้นเกินไป อาจเป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เดินหมากกับเขาจึงตื่นเต้นเกินไป พลอยให้เป็นแบบนี้
หลี่เนี่ยนฝานคลี่ยิ้มบาง หยิบหมากสีดำขึ้นมาวางลงดัง ‘แกร็ก’
แต่กลับวางลงบนจุดดาวทางมุมซ้าย!
นักพรตเทียนเหยี่ยนนัยน์ตาหดเกร็ง หัวใจของเขาเต้นโครม เขานั่งไม่ติดราวกับเห็นการแปรผันของสภาวการณ์ฟ้าดิน เขาเกิดภาพหลอนว่าตนเป็นนักหมากล้อมคนหนึ่งซึ่งกำลังใช้ฟ้าดินเป ป็นหมากมาประลองกัน ก่อกวนสภาวการณ์ฟ้าดิน !
ความรู้สึกเช่นนี้ทำให้เขาแทบลอยได้
“แกร็กๆๆ”
หลี่เนี่ยนฝา
