ที่ไม่อาจพรรณนาได้ แม้ว่าจะไม่ได้น่าเกรงขาม แต่ก็สูงส่งยิ่งนัก!
ความรู้สึกเช่นนี้ก็เหมือนกับโลกสองมิติมองเห็นโลกสามมิติ ระดับที่แตกต่างชวนให้เคารพเลื่อมใสจากก้นบึ้งของหัว วใจ
“ทำนองมรรคาจำแลง เป็นทำนองมรรคาจำแลงจริงๆ!”
นัยน์ตาของจักรพรรดิลั่วเบิกกว้างสุดขีด กลั้นหายใจอย่างห้ามไม่อยู่ โลหิตทั้งร่างไม่โคจรอีกต่อไป
เขาขนลุกไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย มองลำท่อนแสงอย่างงงงัน สมองพลันสูญเสียความสามารถในการขบคิด
นี่เป็นทำนองมรรคาจำแลง
โลกที่ปรากฏเพียงในตำนาน
คิดเป็นความจริง พูดเป็นกฎเกณฑ์ จรดพู่กันลิขิตวสันต์สารท วาดภาพสั่งตะวันจันทรา!
ทำนองมรรคากระดาษคำอวยพรนี้ ถึงกับจำแลงกายเป็นเซียนออกมาได้?!
น่ากลัวเหลือเกิน เหลือเชื่อเหลือเกิน!
“เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้ไปได้ เป็นไปได้อย่างไรกัน?!” นักพรตเทียนหมัวตกใจจนใบหน้าเบี้ยวบูด พูดอย่างไม่เชื่อสายตา า “บนโลกนี้จะไปมีของพรรค์นี้ได้อย่างไร หลอกลวงทั้งเพ ต้องเป็นของปลอมแน่!”
เขากระอักเลือดออกมาดัง ‘อั้ก’ กลายร่างเป็นแสงสีโลหิตทะยานหนีไปต่อหน้าต่อตา
ขณะเดียวกันเขาก็ยังคงไม่วางใจ ระเบิดทุกสิ่งที่ใช้ได้ในร่างกายจนหมด แม้แต่พลังปราณในร่างกายก็ยังมอดไหม้ทัน นใด เพื่อเสริมความรวดเร
