จริงจังเหลือเกิน ความรักสวยรักงามนั้นเป็นธรรมชาติของผู้หญิง ถ้าหากตนเองผลิตแปรงสีฟันล็อตใหญ่บนโลกบำเพ็ญเซียน ก็คงจะรวยเละไปแล้ว
แน่นอนว่านี่เป็นเพียงความคิดเรื่อยเปื่อย หลี่เนี่ยนฝานไม่มีความคิดจะทำการค้าในโลกเซียน ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขยังอิ่มเอมไม่พอหรือไง
ยิ่งไปกว่านั้น ลำพังตัวหลี่เนี่ยนฝานคนเดียว กำลังผลิตยาสีฟันนั้นมีจำกัด ผลิตสินค้าล็อตใหญ่ไม่ได้หรอก
อย่างไรก็ดี บรรจุภัณฑ์ของยาสีฟันนั้นเทียบโลกเดิมไม่ได้ แต่ประสิทธิภาพนั้นเหนือชั้นกว่าโลกเดิมเชียวละ
กลิ่นปากหอมสดชื่น ฟันสะอาดสดใส เป็นเรื่องง่ายดาย
ต๋าจี่สังเกตเห็นรอยยิ้มมุมปากของหลี่เนี่ยนฝาน ใบหน้าก็แดงระเรื่อขึ้นมา ก่อนจะพูดอย่างขวยเขิน “คุณชาย
ท่านหัวเราะเยาะข้าอีกแล้ว”
“ไม่มีอะไร ข้าได้รับการฝึกฝนมาเป็นพิเศษ ปกติแล้วไม่หัวเราะหรอก”
หลี่เนี่ยนฝานพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ก่อนจะเสริมว่า “ไม่ได้ไปเมืองลั่วเซียนมาสักพักแล้ว ประเดี๋ยวกินข้าวเช้า แล้วเจ้าไปเที่ยวกับข้าดีกว่า”
ต๋าจี่พยักหน้า “อื้ม ข้าจะทำตามที่คุณชายบอก”
อาหารเช้านั้นจืดชืดเฉกเช่นที่ผ่านมา
ผักดองกินคู่กับข้าวต้มขาว และหมั่นโถวอีกหนึ่งก้อน
“ต้องไปซื้อผักแล้วละ”
หลี่เนี่ยนฝานคิดในใจ พล
