การเดินหมากนี้ได้แล้วหรือ”
“อื้ม ความคิดบังเกิดก็แก้โจทย์ได้พอดี” ต๋าจี่พยักหน้า ดวงตาคู่สวยมองหลี่เนี่ยนฝาน แววตากระตือรือร้น อีกนิดหนึ่งก็แทบบอกไปตามตรงแล้วว่าชมข้าหน่อย
“ฮ่าๆๆ ไม่เลว มีการพัฒนา เจ้าเก่งไม่ใช่ย่อยนะเนี่ย แต่ว่าโจทย์นี้เป็นเพียงขั้นพื้นฐาน ต้องพยายามให้มากถึงจะได้”
หลี่เนี่ยนฝานหัวเราะร่า เขี่ยจมูกสวยของต๋าจี่ ก่อนจะบอกไปตามตรงว่า “ข้าพูดจริงทำจริง ขอเพียงเจ้าแก้โจทย์การเดินหมากได้ ข้าก็จะมอบของขวัญให้เจ้าเป็นรางวัล”
เขาเงียบไปชั่วขณะ เดินเข้าไปด้านข้าง หยิบป้ายหยกกลมละมุนชิ้นนั้นออกมาส่งให้ต๋าจี่ “ของของข้าที่นี่ล้วนแต่เป็นของบุรุษฉกรรจ์ ป้ายหยกเช่นนี้เหมาะกับเจ้าแล้ว”
ป้ายหยกนี้ก็คือป้ายหยกซึ่งลั่วซืออวี่มอบให้ครั้งแรกพบ ทำจากวัสดุชั้นดี ทั้งยังผ่านการเจียระไนของหลี่เนี่ยนฝาน ฝีมือแกะสลักถึงขั้นสมบูรณ์แบบ หากอยู่ในโลกก่อนหน้าจะต้องเป็นหยกน้ำงามราคาสูงลิบอย่างแน่นอน
แต่นี่เป็นเครื่องประดับผู้หญิง เขาคิดจะยกให้ต๋าจี่ตั้งนานแล้ว
“ขอบคุณคุณชายหลี่!” ต๋าจี่สีหน้าเต็มตื้นพลางรับป้ายหยกมาลูบไล้ไม่ยอมวางมือ “คุณชายดีต่อข้ามาก ต่อไปหากมีเรื่องใด โปรดสั่งต๋าจี่มาได้”
หลี่เนี่
