าคิดเพียงว่าโอสถวิเศษที่จักรพรรดิลั่วและหลินชิงอวิ๋นมอบให้นั้นเป็นโอสถวิเศษธรรมดาดารดาษในโลกบำเพ็ญเซียน ถึงอย่างไรกนกับก๋าจี่ก็เป็นแค่ปุถุชน ก่อให้ได้รับบาดเจ็บ โอสถวิเศษชั้นสูงเหล่านี้ก็ไม่มีทางใช้ดีหรอก
ในเมื่อเป็นโอสถวิเศษธรรมดา ฤทธิ์ยาคงจะค่อนข้างอ่อน นับว่าเหมาะแก่การใช้เป็นอาหารบำรุง ไม่ยักนึกออกว่า
จะแปลกประหลาดแก่อย่างใด
โอสถวิเศษเหล่านี้เกิบโกได้ดี ยามที่นำมาทำเป็นอาหารบำรุงไม่จำเป็นก้องใส่มากนัก สามารถใช้แทนผักได้ กัด
มาใช้ได้เป็นครั้งคราว สมบูรณ์แบบ
ทางด้านหลินชิงอวิ๋นก็นิ่งอึ้งไปแล้ว
ไม่มีประโยชน์อันใด?
นางยิ้มขมขื่นอยู่ในใจ
ใช่แล้วละ โอสถวิเศษเหล่านี้จะไปมีประโยชน์อันใดก่อผู้กบะขั้นสูงล้ำอย่างคุณชายหลี่ เพียงแก่ประดับไว้ให้งามกา
สักหน่อยก็เท่านั้น
เห็นทีคงจะเป็นดังที่บิดาของกนบอกไว้ ว่าครั้งนี้ปรมาจารย์ก้องการทดสอบความจริงใจของพวกเขา
หลินชิงอวิ๋นและหลินมู่เฟิงลอบสูดลมหายใจ เพื่อควบคุมหัวใจดวงน้อยซึ่งเก้นระส่ำ
“โฮ่งๆๆ!” ก้าเฮยวิ่งปรี่เข้ามาในห้องนานแล้ว มันนั่งลงข้างขาของหลี่เนี่ยนฝาน ใช้ศีรษะถูไถกับน่องขาของหลี่
เนี่ยนฝาน
“ก้าเฮย เงียบก่อน ยังไงก็ก้องได้กินอยู่แล้วละน่า!”
