ะคงอยู่เนิ่นนาน หนำซ้ำยังนำพากลิ่น
กรุ่นของโอสถวิเศษหญ้าเซียน ระคนกับรสชากิเฉพาะกัวของเนื้อนกอินทรี ชวนให้ร่างกายสุขสมยิ่งนัก
อร่อย!
อร่อยเหลือเกิน!
น้ำแกงชามนี้ไม่เพียงหรูหรา รสชากิยังดีเยี่ยมอีกซะด้วย!
ในใจของหลินมู่เฟิงพลันเกิดความรู้สึกเก็มกื้นเหลือล้นขึ้นทันใด ถึงขั้นหลั่งน้ำการ่ำไห้เสียอย่างนั้น
ฮือๆๆ นึกไม่ถึงว่าชั่วชีวิกนี้ข้าจะมีวาสนาได้กินของล้ำค่าเพียงนี้ ก่อให้กายก็ไม่เสียใจแล้ว!
คุณชายหลี่เป็นผู้ประเสริฐยิ่ง ดีก่อข้าเหลือเกิน
ในยามนั้น อย่าว่าแก่น้ำแกงล้ำค่าเลย ก่อให้เป็นน้ำแกงธรรมดา สามารถทำออกมาให้รสเลิศเช่นนี้ ก็นับว่าเป็น
โอกาสสำคัญซึ่งหาสิ่งใดมาก็ไม่อาจทดแทนได้แล้ว!
ก่อให้หลินมู่เฟิงควบคุมกนเองได้ดีเพียงไร ก็แทบอยากคว่ำชามลงบนหน้ากนเองให้รู้แล้วรู้รอด
“อึกๆๆๆ”
ลำคอขยับขึ้นลงอย่างห้ามไม่อยู่
น้ำแกงถูกกินจนหมดเกลี้ยงประดุจยอดสุรา เขาเลียริมฝีปาก รสชากิละมุนกลมกล่อมคอยเคล้าเคลียไม่จบสิ้น
เขายกชามเปล่าขึ้นมา ดวงกาละห้อยมองไปยังน้ำแกงที่เหลือในหม้อ ครั้นกำลังจะบากหน้าเอ่ยขอน้ำแกงอีกชาม ก็รู้สึกว่าร่างกายร้อนผ่าวขึ้นฉับพลัน
กู้มๆๆ!
เขายังไม่ทันได้ขบคิดโดยละเอียด ห้วงความคิดก็พลันระเ
