เมื่อได้ยินคำถามของนักพรตซอมซ่อ จูหลานเริ่มลังเล
ในขณะที่ไป๋หลิงเองก็อยากรู้เช่นกันว่า คนที่มีของวิเศษแบบนี้จะแข็งแกร่งขนาดไหน
เฮ้อ ถ้าเจ้าไม่อยากบอกก็ช่างเถอะ ข้าก็ไม่บังคับ ถือซะว่าข้าช่วยคนผิดก็แล้วกัน นักพรตซอมซ่อทำท่าทางเสียอกเสียใจ
ได้ยินแบบนี้ สองสาวถึงกับพูดไม่ออก
นี่เรียกว่าไม่บังคับ
จูหลานรู้ตัวว่าเป็นหนี้บุญคุณ จึงจำต้องพยักหน้า ท่านผู้นั้นแซ่เย่ ดูเหมือนจะอยู่ ขั้นกลั่นลมปราณ อ้อใช่… ข้างกายท่านยังมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อยู่คนหนึ่งด้วย
จูหลานบอกได้แค่นี้ รายละเอียดมากกว่านี้นางไม่อยากพูด ป้องกันไว้ก่อนดีกว่า
เกิดตาแก่นี่ไปหาเรื่องเย่หนานจะทำยังไง
ได้ยินคำตอบของจูหลาน หน้านักพรตซอมซ่อดำทะมึน
ขั้นกลั่นลมปราณ แซ่เย่ มีเด็กผู้หญิงข้างกาย
ลักษณะแบบนี้ เดินออกไปข้างนอกก็เจอเป็นเบือ
นักพรตซอมซ่อคิดว่าจูหลานกำลังปั่นหัวเขาเล่น
มีเพียงไป๋หลิงที่ดวงตาเป็นประกาย
จากคำบอกเล่าของจูหลาน นี่มันตรงกับท่านอาจารย์เย่หนานของนางเป๊ะๆ เลยไม่ใช่เหรอ
ในขณะที่นางกำลังครุ่นคิด
เสียงตวาดอย่างระแวดระวังของนักพรตซอมซ่อก็ดังขึ้น นั่นใคร
ได้ยินดังนั้น สองสาวหน้าถอดสี รีบหันขวับไปมองด้านหลัง
แต่ด้านหลังกลับเงียบสงบ ไ
