ึ่ง แสงโคมสว่างไสวกลางไหล่เขา เสียงอึกทึกครึกโครมดังมา
ที่นี่เป็นอาณาเขตของจักรพรรดิปีศาจจันทราเงิน ปีศาจลูกสมุนน้อยใหญ่ของมันมีนับไม่ถ้วน ระรานไปทั่วทั้ง
เขตแดนแห่งนี้ โอหังไม่มีใครเกิน
ปีศาจศีรษะเหมือนสัตว์กลุ่มนี้กำลังสนทนากัน บางครั้งบางคราวก็ส่งเสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์ ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความโหดเหี้ยม
ณ ทิศทางที่พวกมันมองไป มีกรงเหล็กขนาดยักษ์ใหญ่กรงหนึ่งวางอยู่ ในนั้นขังมนุษย์ไว้นับร้อยคน
คนเหล่านั้นมองไปรอบๆ ด้วยความหวาดผวา ถูกภูติผีปีศาจห้อมล้อมไว้เช่นนี้ ก็เป็นลมล้มพับกันไปนักต่อนัก
“ฮ่าๆๆ พวกเจ้าดูแม่นางน้อยตรงนั้นช่างน่ากินนัก ผิวขาวผ่องเชียว”
“เจ้าอยากตายหรือไง คนพวกนี้เตรียมไว้ให้พระราชา พวกเจ้ากินได้แค่เนื้อบุรุษ”
“มีเนื้อบุรุษก็ไม่เลวแล้ว สิ่งที่ข้ากลัวที่สุดก็คือข้าได้เนื้อคนแก่”
บทสนทนาของปีศาจนั้นดังเข้าหูของปุถุชนกลุ่มนั้น ก็ยิ่งทำให้สีหน้าของพวกเขาซีดเผือดยิ่งกว่า เนื้อตัวสั่นเทา
ในตอนนั้นเอง พายุปีศาจโหมคลั่งหมุนเข้ามา เงาดำทะมึนมหึมาควบเข้ามากลางอากาศ
ปีกอันใหญ่โตคู่หนึ่งแผ่สยายด้านหลังเงาร่างสีดำ ทุกครั้งที่มันกระพือก็พัดเอาพายุหมุนสีดำขึ้นมา ร่างกายร่นถอยไปไกลหลายจั้งตามกระแสลม
พั่บๆๆ!
ปีกยักษ์ใหญ่กระพือสามครา เงาร่างสีดำก็ลงแตะบนศิลาก้อนใหญ่บนสันเขา ปีกกว้างด้านหลังพลันสยายออกเต็มที่ จากนั้นจึงหดกลับไปยังแผ่นหลัง
ที่แท้ก็เป็นปีศาจอินทรีภูเขาซึ่งมีศีรษะเป็นอินทรี
