ึงผลท้อสวรรค์เชียวนะ หนึ่งผลก็ทำให้คนเป็นอมตะไม่มีวันตาย โบยบินขึ้นฟ้า อายุยืนยาวเคียงคู่ฟ้าดิน!
นี่เป็นเป้าหมายสูงสุดซึ่งผู้บำเพ็ญเซียนนับไม่ถ้วนโหยหา
“อะแฮ่ม” ลั่วซืออวี่กระแอมเบาๆ เอ่ยปากว่า “สำหรับคุณชายหลี่ ผลท้อสวรรค์อาจเป็นเพียงของธรรมดา แต่กลับเป็นสิ่งที่พวกเราไม่อาจใฝ่ฝันถึง รีบล้มเลิกความคิดเพ้อฝันไปซะเถอะ อย่ารบกวนคุณชายหลี่!”
ลั่วซืออวี่และฉินม่านอวิ๋นพยักหน้าพร้อมกัน ไม่กล้าปรารถนาผลท้อสวรรค์
ขอแค่คุณชายหลี่ทำเรื่องเพียงน้อยนิดให้ ก็นับว่าเพียงพอที่จะใช้ทั้งชีวิตแล้ว
ผ่านไปเนิ่นนานกว่าที่หัวใจของฉินม่านอวิ๋นจะสงบลงได้ ทั้งหมดที่เกิดขึ้นวันนี้น่าตกตะลึงเหลือเกิน และยังคอยโรมรันในห้วงสำนึกของนางอยู่ตลอด
ตนมาเยือนราชวงศ์เซียนเฉียนหลงครานี้ ได้ประสบกับโชคอันยิ่งใหญ่!
นางค่อยๆ เดินออกจากภัตตาคาร
กระนั้น ณ ริมแม่น้ำสายหนึ่งไม่ไกลออกไป กลับเห็นบัณฑิตคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ใต้ต้นหลิ่ว หันหน้าเผชิญ
สายน้ำ ดวงตาทั้งสองข้างหลับพริ้ม
ยามนั้นฟ้ามืดลงแล้ว แสงนวลของดวงจันทร์อาบไล้คลุมกายของบัณฑิต ราวกำลังห่มอาภรณ์ตัวนอกสีเงินให้กับเขาอีกชั้นหนึ่ง
บัณฑิตผู้นี้มองดูแล้วก็ยังคงเป็นบัณฑิตอ่อนปวกเปียกทั่วไป แต่ยิ่งฉินม่านอวิ๋นจ้องมองอย่างละเอียด กลับสัมผัสได้ว่าร่างกายของเขานั้นเบาหวิว และแอบรู้สึกว่าเขาได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติโดยรอบแล้ว
นางลังเลอยู่พักหนึ่ง ทว่าย่างเท้าตรงเข้า
