คชะตา
กระนั้นแล้ว…ใครจะไปคิดเล่าว่าที่นี่จะถึงกับมีผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งเหนือกว่าเซียนพำนักอยู่?!
ฉินม่านอวิ๋นสัมผัสได้เพียงว่าตนเองพลันหายใจลำบาก สมองขาวโพลน
ข้อมูลนี้เป็นจริงหรือเป็นเท็จกันแน่
ผ่านไปเนิ่นนาน นางถึงตั้งสติได้ ถ้าหากข้อมูลนี้เป็นความจริง เช่นนั้นโลกบำเพ็ญเซียนย่อมถึงคราวฟ้าถล่มดินทลายเป็นแน่!
ด้วยเส้นทางระหว่างเซียนและปุถุชนขาดสะบั้น การปรากฏตัวของเซียนคนหนึ่งในโลกของปุถุชนมีความหมายว่าอย่างไรคงไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ
ฉินม่านอวิ๋นปรับอารมณ์ สายตามองลั่วซืออวี่ ทันใดนั้นก็ค้อมกาย คำนับลั่วซืออวี่อย่างสง่าผ่าเผย “ซืออวี่ ข้าเป็นตัวแทนของอารามเต๋าหลินเซียน อยากขอร้องเจ้า ได้โปรดช่วยแนะนำข้ากับปรมาจารย์ด้วยเถอะ”
“ท่านพี่ม่านอวิ๋น ท่านไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้”
ลั่วซืออวี่ตื่นตระหนกขึ้นมาทันใด อยากเข้าไปพยุงฉินม่านอวิ๋นขึ้นมา แต่กลับพบว่าพยุงนางไม่ขึ้น
นางเป็นถึงเทพธิดาแห่งอารามเต๋าหลินเซียนเชียวนะ ยามนี้เพียงได้ยินเรื่องของปรมาจารย์ก็ยินดีทำถึงขนาดนี้ ลั่วซืออวี่ไม่รู้จริงๆ ว่าควรทำอย่างไรดี
สุดท้ายแล้ว นางก็ถอนหายใจยาวเบาๆ “ท่านพี่ม่านอวิ๋น ข้ารับปากท่าน”
ฉินม่านอวิ๋นพูดเอ่ยอย่างจริงใจ “ซืออวี่ ขอบคุณเจ้ามาก ถ้าหากเรื่องนี้ทำให้ปรมาจารย์ขุ่นเคือง ข้าแบกจะรับทั้งหมดไว้เอง!”
ลั่วซืออวี่เตือนว่า “ท่านพี่ม่านอวิ๋น ในเมื่อปรมาจารย์นั้นปลีกวิเวก ข้อห้ามอันดับหนึ่งก็คือการถูกคนรบก
