ลือบมองลั่วซืออวี่ด้านข้าง ก็เห็นว่าใบหน้าของนางแดงระเรื่อ ดวงตาพลันคาดหวังระคนตื่นเต้น ขณะเดียวกันก็แฝงด้วยความเคารพยำเกรง
ท่าทางเช่นนี้ไม่อาจเสแสร้งขึ้นมาได้
บัณฑิตรับใช้ผู้นี้เป็นใครกันแน่ ถึงกับทำให้ลั่วซืออวี่เป็นเช่นนี้ได้
ในตอนนั้นเอง นางหรี่ตาลงทันใด พบว่าห่างออกไปมีลำแสงเคลื่อนเข้ามาอย่างเร่งร้อน จากนั้นจึงหยุดลงที่ปาก
ประตูภัตตาคาร
คนผู้นั้นสีหน้ากระวนกระวาย ยามที่มาถึงภัตตาคารก็ไม่พูดไม่จา ผ่อนลมหายใจคราหนึ่ง เผยสีหน้ายิ้มแย้ม
ฉินม่านอวิ๋นตะลึงงันจนสองตาเบิกกว้าง “จักร…จักรพรรดิลั่ว?!”
………………………………………..
