านดูโคลงคู่ข้างป้ายหยกก่อนสิ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สายตาของจักรพรรดิและลั่วซืออวี่ก็เบนไปยังโคลงคู่
ชั่วขณะนั้น ทำนองมรรคาเข้มข้นก็ถาโถมเข้ามา
ในตอนนั้นเอง พวกเขารู้สึกประหนึ่งว่ากลายเป็นปุถุชนอีกครั้ง เพียรพยายามแสวงหาการมีอายุวัฒนะ จึงเลือกเดินบนวิถีบำเพ็ญเซียน
มีเพียงสิบกว่าคำ แต่กลับโอบอุ้มทำนองมรรคาได้ไม่สิ้นสุด
น่ากลัวเหลือเกิน มหัศจรรย์เกินไปแล้ว!
“เคล็ดวิธีของเทพ ต้องเป็นวิธีของเทพเป็นแน่!”
ริมฝีปากของจักรพรรดิสั่นเทิ้ม เปลี่ยนศิลาเป็นทองคำ แปลงขยะเป็นสมบัติ เขาต้องเป็นเทพอย่างไม่ต้องสงสัย
หลังจากจัดการกับความคิดรอบหนึ่งแล้ว จักรพรรดิก็พยายามสงบจิตสงบใจลง ก่อนจะให้ลั่วซืออวี่เคาะประตู
“คุณชายหลี่ ท่านอยู่บ้านไหม” ลั่วซืออวี่ส่งเสียงเรียกอย่างเกรงอกเกรงใจ
แกร็ก
หลี่เนี่ยนฝานเปิดประตูแล้วเหลือบมองนอกประตูคราหนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้นอย่างแปลกใจ “พวกท่านมาได้อย่างไร”
“บังเอิญพบกันที่เชิงเขา จึงขึ้นมาพร้อมกัน” ไป๋อู๋เฉินกล่าวอย่างยิ้มแย้ม
ลั่วซืออวี่เอ่ยแนะนำ “คุณชายหลี่ นี่คือท่านพ่อของข้า ลั่วจิงหง”
พ่อของลั่วซืออวี่ ไม่ใช่จักรพรรดิของราชวงศ์เซียนเฉียนหลงหรอกหรือ เขาถึงกับมาเยี่ยมเยือนคนปุถุชนธรรมดาอย่