ิบวินาทีก็กินได้แล้ว ความสุกกำลังพอดี
“หลังจากสุกแล้ว ก็จิ้มลงในน้ำจิ้ม”
หลี่เนี่ยนฝานอ้าปาก งับเนื้อเข้าเต็มปาก
ว้าว ความรู้สึกนี้มัน สุดยอด!
ไป๋ลั่วซวงทำตามหลี่เนี่ยนฝาน คีบเนื้อม้วนลงต้มจนสุกในหม้ออย่างอดรนทนไม่ไหว
“โอ๊ย เผ็ดเหลือเกิน!”
ทันทีที่เนื้อเข้าปาก ไป๋ลั่วซวงก็ร้องออกมาด้วยความตกใจอย่างห้ามไม่อยู่
น้ำมันพริกเคลือบเนื้ออยู่ชั้นหนึ่ง ด้านนอกอาบด้วยเครื่องเทศในน้ำจิ้ม เข้ากับเนื้อร้อนกรุ่นอย่างลงตัว ทำให้รสอร่อยล้ำแผ่ซ่านไปทั่วทั้งปาก
ความรู้สึกนั้นช่างเหมือนกับเป็นถังใส่ผงดินปืน จุดเพียงนิดเดียวก็ติดไฟแล้ว
ใบหน้าของไป๋ลั่วซวงเป็นปื้นแดง ความเผ็ดผสมผสานกับความร้อนทำให้ปากของนางชาไป ทว่าความรู้สึกนี้ดีเหลือเกิน ทำให้รับรสได้มากอย่างยิ่งยวด
แรกเริ่มหลินชิงอวิ๋นออกจะเหนียมอายอยู่บ้าง กระนั้นหลังจากที่เนื้อแผ่นแรกเข้าปาก นางก็ไม่อาจรักษาภาพสักษณ์ได้อีก
อร่อยเกินไปแล้ว!
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ยามที่นางคีบอาหารใส่ปาก ส่วนลึกในใจก็จะปรากฏความรู้สึกอิ่มเอมอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน เรื่องราวชวนปวดเศียรเวียนเกล้าพลันมลายหายไปทันใด
ทุกคนล้วนกินกันจนปากมัน เคี้ยวอย่างเร็วรี่ พ่นไอร้อนออกม
