าจ้าวเห็นว่าหลี่เนี่ยนฝานยังหนุ่มยังแน่นเช่นนี้ อีกทั้งยังเป็นเพียงปุถุชนคนหนึ่ง ในใจก็อดรู้สึกผิดหวังไม่ได้
กระนั้น เขาก็ได้รับคำเตือนจากไป๋อู๋เฉินครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่กล้าทำตัวกระโตกกระตาก เพียงแต่รออย่างเงียบเชียบ
ชงเอ๋อร์ด้านหลังผู้เฒ่าจ้าวขมวดคิ้วมุ่น เอ่ยเสียงเบา “อาจารย์ เด็กหนุ่มคนนี้ไม่แน่ว่าจะอายุน้อยกว่าข้าอีกนะขอรับ ไร้ซึ่งพลังบำเพ็ญ เป็นไปได้มากว่าจะเป็นแค่บัณฑิตธรรมดา”
“ไป๋อู๋เฉินไม่มีทางพูดพล่อย อีกอย่าง เจ้าไม่เห็นหรือว่าแม้แต่หลินชิงอวิ๋นแห่งหอเซียนหลิงอวิ๋นยังยอมมารอ” ผู้เฒ่าจ้าวกระซิบ “อย่าพูดมาก ดูให้มาก”
ชงเอ๋อร์ตอบ ‘ขอรับ’ ครั้งหนึ่ง ลอบกวาดสายตาไปยังหลินชิงอวิ๋น ในดวงตาปรากฏแววตื่นตะลึงและชื่นชม
ต่อให้เขาหลับฝันไปก็ไม่มีวันคาดคิดเลยว่าตนเองจะได้พบกับเทพธิดาแห่งหอเซียนหลิงอวิ๋นที่นี่ อีกทั้งยังใกล้ชิดถึงเพียงนี้ น่าเสียดายที่เขารวบรวมความกล้าแล้วก็ยังไม่กล้าเดินเข้าไปพูดกับนางแม้แต่ประโยคเดียว
ในตอนนั้น หลินชิงอวิ๋นก็ก้าวขึ้นไปเบื้องหน้าหลี่เนี่ยนฝาน พูดด้วยท่าทีเอาอกเอาใจเล็กน้อย “คุณชายหลี่ ที่นี่ผู้คนผ่านไปผ่านมา พลุกพล่านยิ่งนัก อาจกระทบต่อการเล่านิทานของท
