ว่า “เอาละ วันนี้เล่าถึงตรงนี้ก่อน ไปเดาเรื่องราวล่วงหน้าแล้วค่อยมาฟังต่อครั้งหน้า”
“ไม่นะ คุณชายหลี่ได้โปรดเล่าอีกรอบเถอะ”
“ไอ้หยา ผ่านไปหนึ่งชั่วยามแล้วหรือนี่ ภรรยาข้าต้องโมโหแน่!”
“คุณชายหลี่ พรุ่งนี้จะเล่าอีกหรือไม่ ข้าจะมาฟัง”
ทุกคนล้วนมองหลี่เนี่ยนฝานอย่างคาดหวัง แม้แต่นัยน์ตาของนานนานก็ยังสั่นไหว
หลี่เนี่ยนฝานลูบศีรษะของนานนาน “ทุกคนวางใจเถอะ พรุ่งนี้เวลานี้ข้าจะมาเหมือนเดิม”
“คุณชายหลี่ ขอบคุณท่านมาก ขอบคุณ!” ป้าจางเองก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของนานนาน ปลื้มปีติจนร่ำไห้ออกมา ค้อมกายขอบคุณหลี่เนี่ยนฝานไม่หยุด
“ป้าจาง ท่านไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ รอให้นานนานหายดีก่อนแล้วค่อยขอบคุณข้าก็ยังไม่สาย” หลี่เนี่ยนฝานเอ่ยปาก
ไป๋อู๋เฉินและอีกสามคนเดินมาตรงหน้าของหลี่เนี่ยนฝาน ท่าทางเจียมเนื้อเจียมตัวราวกับว่านักเรียนประถมเห็นอาจารย์อย่างไรอย่างนั้น
ในใจของพวกเขาก็รู้สึกสงสัยไม่ต่างกัน ซุนหงอคงได้ร่ำเรียนวิชาอายุวัฒนะจริงหรือ วิชาอายุวัฒนะแท้จริงแล้วคืออะไรกันแน่
ในฐานะที่เป็นผู้บำเพ็ญเซียน นี่เป็นสิ่งที่พวกเขายึดเหนี่ยว
กระนั้นแล้วต่อหน้ากลับไม่กล้าเร่งเร้า
ได้ฟังคุณชายหลี่เล่าเรื่อ
