่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ลงมาจุติกัน
สรุปก็คือ ห้ามล่วงเกิน ต้องประจบประแจงอย่างเต็มที่
ไป๋ลั่วซวงลงมาที่พื้น มองประเมินกระบี่จุ้ยหมัวด้วยความสงสัย
“ซวงเอ๋อร์ อย่าแตะต้องกระบี่นั้นนะ!” ไป๋อู๋เฉินตวาด “กระบี่จุ้ยหมัวเป็นกระบี่มาร ถึงแม้จะสามารถเพิ่มพลังให้กับผู้ถือกระบี่ได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็จะทำให้ผู้ถือกระบี่สติวิปลาส กลายเป็นเพียงคนเลือดเย็นสังหารไม่เลือกหน้า!”
ไป๋ลั่วซวงนึกถึงท่าทางคลุ้มคลั่งของมารกระบี่ ก็รีบดึงมือกลับมาทันที
สตรีสวมชุดทางการก็พูดขึ้นว่า “ซวงเอ๋อร์ มารกระบี่ถูกผู้อาวุโสที่นี่สังหาร ก็มอบกระบี่นี้ให้เขาเป็นของกำนัลที่ได้รับชัยชนะเถิด พวกเราไม่ควรแตะต้องสุ่มสี่สุ่มห้า”
ไป๋อู๋เฉินเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง “ใช่ ถูกต้องแล้ว!”
“คุณชายหลี่คนนั้นจะได้รับผลกระทบจากกระบี่หรือเปล่านะ” ไป๋ลั่วซวงพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง
“ฮ่าๆๆ ผู้อาวุโสท่านนี้เป็นใคร แค่กระบี่จุ้ยหมัวจะไปทำอะไรเขาได้” ไป๋อู๋เฉินหัวเราะร่า “ประเดี๋ยวผู้อาวุโสท่านนี้มา พวกเราต้องขอบคุณเขาสักครั้ง”
สตรีสวมชุดทางการเงียบงันไปครู่หนึ่ง กระซิบว่า “ศิษย์พี่ พวกเรามาโดยไม่ได้รับเชิญ เกรงว่าจะทำให้ผู้อาวุโสโกรธเคืองเอา รั้งอยู่ที่นี่มิใช่เรื่
