องดีเท่าไร ไม่สู้กลับกันก่อน เตรียมของขวัญแล้วค่อยกลับมาขอบคุณจะดีกว่าหรือ”
“ศิษย์น้องพูดมีเหตุผล” ไป๋อู๋เฉินพยักหน้าตาม
ในใจของพวกเขาเปี่ยมไปด้วยความเคารพและเกรงกลัว จะทำเรื่องที่ล่วงเกินปรมาจารย์ท่านนี้ไม่ได้แม้แต่น้อย มาทักทายเสวนาพาทีในวันนี้ไม่ใช่โอกาสที่ดีเอาเสียเลย
ทั้งสามไม่กล้ารั้งอยู่นาน ขี่กระบี่ขึ้นฟ้ากลับไปทันที
สักพักหลังจากนั้น หลี่เนี่ยนฝานกับต้าเฮยก็ค่อยๆ เดินออกมาจากป่า ในมือของหลี่เนี่ยนฝานมีกระต่ายป่าตัวหนึ่ง ด้านหลังแบกฟืน ส่วนต้าเฮยในปากคาบกวางด่าง คนหนึ่งสุนัขหนึ่งมีข้าวของมากมายติดไม้ติดมือกลับบ้านมา
“เอ๊ะ?”
หลี่เนี่ยนฝานเห็นว่าหน้าประตูบ้านมีกระบี่สีดำเล่มหนึ่งวางอยู่ ก็อดประหลาดใจไม่ได้
ทำไมมีกระบี่สีดำมาวางไว้ที่นี่ล่ะ
หรือว่ามีคนมา
หลี่เนี่ยนฝานหยิบกระบี่ขึ้นมาวางไว้ในมือพลางพินิจพิจารณา
ตัวกระบี่เป็นสีดำสนิท รูปทรงค่อนข้างทันสมัย ให้ความรู้สึกเรียบง่าย
“กระบี่ชั้นดี!” หลี่เนี่ยนฝานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “คมมากพอซะด้วย หลังจากนี้เวลาไปตัดฟืนใช้กระบี่นี้ก็แล้วกัน!”
ขวานที่ใช้เมื่อก่อนเก่าแล้ว เขากำลังคิดอยู่พอดีว่าจะลงเขาไปซื้อขวานมาสักเล่ม ตอนนี้เห็นทีก็
