ไม่ต้องเสียเวลาแล้ว
เขาถือกระบี่ยาวเดินกลับเข้าบ้านไป
แต่กลับไม่ได้สังเกตว่ากระบี่ยาวในมือของเขาพลันส่องแสงวาบสีดำออกมา ปราณมารสายหนึ่งพวยพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขาอย่างบ้าคลั่ง
“หืม?”
หลี่เนี่ยนฝานมองกระบี่ด้วยความประหลาดใจ สัมผัสได้ถึงความร้อนกลางฝ่ามือ
อาวุธที่สามารถแผ่ความร้อนได้ หรือว่ากระบี่เล่มนี้จะเป็นสิ่งที่โลกเซียนเรียกว่าอาวุธวิญญาณ?
หลี่เนี่ยนฝานรู้สึกดีใจเล็กๆ ที่เก็บอาวุธวิญญาณได้
เขาไม่เห็นปราณสีดำซึ่งก่อตัวขึ้นมาบนตัวกระบี่จุ้ยหมัว ค่อยๆ กลายเป็นรูปร่างของโครงกระดูก
เพียงแต่ว่าใบหน้าของโครงกระดูกในตอนนี้เปี่ยมไปด้วยความสับสน เหนือศีรษะมีแต่เครื่องหมายคำถาม
เกิดอะไรขึ้น เห็นๆ อยู่ว่ามีคนจับตนเองอยู่ ไฉนจึงไม่ได้รับผลกระทบจากปราณมารเลยเล่า
“เจ้าหนุ่ม เจ้าอยากยืนอยู่ที่จุดสูงสุดของโลกนี้ ในใต้หล้าไร้ซึ่งศัตรูหรือไม่”
“เจ้าหนุ่ม เจ้าอยากมีทรัพย์ศฤงคารไร้สิ้นสุด มีหญิงงามรายล้อมหรือไม่”
“เจ้าหนุ่ม เจ้าอยากลบล้างความอัปยศ เหยียบย่ำผู้ที่เคยดูถูกเจ้าไว้ใต้เท้าหรือไม่”
ความปรารถนาขั้นสุดยอดสามข้อนี้ ถึงกับมีคนเพิกเฉยเชียวรึ?
ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!
หรือว่าจะเป็นพวกไร้ความสามารถ?
โครงกระดูกเห็
