้าว! สวยชะมัดเลย”
“การทำอาหารเป็นเช่นนี้เองสินะ… ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!”
“หอมเหลือเกิน… มีใครได้กลิ่นหอมที่ลอยมาบ้างไหม”
…
กลุ่มผู้ชมที่อยู่ด้านล่างลานแข่งขันเริ่มส่งเสียงฮือฮาขึ้นอีกครั้ง
กลิ่นที่ลอยออกมาจากขนมปังหอยนางรมในกระทะนั้นรุนแรงอย่างมาก เมื่อไอร้อนลอยฟุ้งขึ้นไปบนท้องฟ้า กลิ่นหอมนั้นก็อบอวลไปทั่วบริเวณ
ผู้ชมแทบทุกคนต่างได้กลิ่นหอมนี้ สีหน้าของพวกเขาแปรเปลี่ยนเป็นเคลิบเคลิ้ม ภายในปากเริ่มมีน้ำลายก่อตัวมากขึ้น พวกเขาต่างเม้มริมฝีปากของตนเอง
กลิ่นดังกล่าวช่างหอมหวนจนไม่อาจหาคำอธิบายได้ เมื่อมันทะลวงเข้าไปในรูจมูก พวกเขาก็รู้สึกราวกับว่ามีผ้าไหมผืนหนึ่งเข้ามาลูบไล้ต่อมรับรสของตนเอง ทำให้ขนลุกขนชันไปทั้งตัว
พวกเขาไม่เคยได้กลิ่นอะไรที่หอมขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
มันคือกลิ่นหอมจากโอสถเม็ดเช่นนั้นหรือ
ไม่! กลิ่นของโอสถวิญญาณก็ยังไม่หอมเท่านี้
มันคืออะไรกันแน่
ในเมื่อกลุ่มผู้ชมได้กลิ่นหอมมาจากขนมปังหอยนางรม แล้วกรรมการจะไม่ได้กลิ่นได้อย่างไรเล่า
กรรมการคนนั้นรู้สึกพึงพอใจมาก เด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้ทำอาหารที่มีกลิ่นเหม็นอย่างที่เขาทำเมื่อวานจริงๆ อาหารจานนี้มีกลิ่นที่หอมกว่าเดิมมาก
กลิ่นหอมจากขนมปังหอยน
