ที่ออกมาจากปากของกรรมการ กลิ่นเหม็นนี้ไม่เพียงส่งผลกระทบต่อพวกเขา…มันยังทำลายพวกเขาจนวอดวายด้วย
“ตกลง พรุ่งนี้ข้าจะไม่ทำเต้าหู้เหม็นแล้ว” ปู้ฟางยกมุมปากขึ้นพลางพยักหน้า
ชายหนุ่มเก็บกระทะกลุ่มดาวเต่าดำ มีดทำครัวกระดูกมังกรทองและอุปกรณ์อื่นๆ ของตนเอง ก่อนจะหยิบป้ายร้านขนาดใหญ่ขึ้นมา หลังจากนั้นก็เดินลงจากลานแข่งขันไป
ผู้ชมทุกคนที่อยู่รอบๆ ลานแข่งขันแหวกทางให้ปู้ฟางเดินผ่านอย่างไม่รู้ตัว แล้วมองเด็กหนุ่มคนนี้ค่อยๆ ลับตาไป
“ท่านกรรมการ ท่านปล่อยเขาไปได้อย่างไรกัน” มีบางคนที่ยังไม่เชื่อ พวกเขาตะโกนใส่กรรมการอย่างโกรธเคือง
กรรมการคนนั้นเป็นคนหัวแข็งและดื้อรั้น เขาทำเพียงชำเลืองมองเหล่าหมอที่กำลังส่งเสียงโวยวายด้วยแววตาเยือกเย็นพลางพูดขึ้นว่า “อะไรกัน เจ้าไม่เชื่อมั่นในการตัดสินของข้าหรือ เจ้าคือกรรมการหรือข้าคือกรรมการกันแน่”
หมอทุกคนต่างผงะกับคำพูดของกรรมการไปครู่หนึ่ง แต่พวกเขาก็ยังไม่ยอมแพ้แล้วตำหนิกรรมการคนนั้นต่อ
“พวกเราจะร้องเรียนท่านต่อหัวหน้ากรรมการ”
พวกเขาไม่เชื่อว่าอาหารจานนั้นจะมีสรรพคุณเหมือนโอสถทิพย์ จึงสรุปเอาเองว่ากรรมการคนนี้ต้องแอบช่วยเหลือไอ้เด็กเวรนั่นแน่ๆ กรรมการและเด็กหนุ่มคน
