างถูกทำลาย
แต่ปู้ฟางก็ไม่รังเกียจที่จะอยู่เฉยๆ เขาลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมาที่หน้าร้านแล้วนอนลงบนนั้น เมื่อแสงแดดอุ่นๆ ส่องลงมาบนร่างกายที่กำลังผ่อนคลาย ชายหนุ่มก็รู้สึกง่วงนอนอย่างอดไม่ได้
เสี่ยวโยวกำลังเดินไปมาด้วยเท้าเปล่าอยู่ภายในร้านอาหาร นางดูเบื่อหน่ายอย่างมาก
นางเลียนแบบปู้ฟางด้วยการลากเก้าอี้มาตรงทางเข้าร้านก่อนจะนั่งลงด้วยเช่นกัน แต่นางนั่งอยู่ได้ไม่ได้นานนักก็รีบหนีออกจากพื้นที่ตรงนั้นไปอย่างรวดเร็ว เพราะไม่อาจทนต่อแสงแดดได้
หญิงสาวเดินไปหาเจ้าดำแล้วนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างๆ มัน ก่อนจะเริ่มสำรวจสิ่งต่างๆ รอบตัวด้วยสีหน้าว่างเปล่า
…
ในสวนคฤหาสน์ตระกูลหนานกง หนานกงอู๋เชวียกำลังยืนเอามือไพล่หลังด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“เจ้ารู้เรื่องอะไรมาบ้าง ใครอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เมื่อคืนนี้” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงผ่าเผย
“ท่านประมุขขอรับ ข้าตรวจสอบมาแล้ว คนที่อยู่เบื้องหลังน่าจะเป็นคนจากตระกูลจางขอรับ เมื่อวานหัวหน้าผู้คุ้มกันตระกูลจางหายตัวไป และตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา ตระกูลจางดูจะโกรธแค้นมาก แต่พวกเขาก็เลือกที่จะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับจากสาธารณชน ซึ่งดูไม่ชอบมาพากลยิ่งนักขอรับ” ผู้อาวุโสคนหนึ่งพูดพร้อมขมวดคิ้ว
หนานกง
