ด้สามชิ้นแล้ว
ยอดฝีมือจากเมืองโบราณอสุราก็มาถึงแล้วเช่นกัน
หมีซายืนอยู่ข้างเด็กหนุ่มอย่างเคารพนบนอบ เด็กหนุ่มคนนี้มีสถานะสูงส่ง เขาเป็นหนึ่งในทายาทสายตรงของราชวงศ์เมืองโบราณอสุรา
“ท่านถงเหอ หอคอยอสุราอยู่ในเมืองหมอกนภาแห่งนี้ขอรับ ข้าเห็นกับตาตัวเองเลยขอรับ” หมีซาพูดขึ้นด้วยความเคารพ
เด็กหนุ่มคนนี้มีหน้าตาหล่อเหลาและผมสีแดงเลือดที่ส่องประกาย เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะพูดว่า “ข้าสัมผัสได้ถึงพลังปั่นป่วนรุนแรงจากหอคอยอสุรา หอคอยอสุราเป็นอุปกรณ์เทพของเมืองโบราณอสุรา ไม่ควรปล่อยให้มันมาอยู่ข้างนอกเช่นนี้”
…
ยิ่งยอดฝีมือต่างๆ มาถึงมากขึ้นเท่าไหร่ ความครึกครื้นภายในเมืองหมอกนภาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเท่านั้น
แต่ไม่ว่าภายในเมืองแห่งนี้จะมีกิจกรรมเพิ่มขึ้นมากมายเพียงใด ปู้ฟางก็ยังคงเอนตัวบนเก้าอี้ของตนเองภายใต้แสงอาทิตย์อย่างสบายใจ ชายหนุ่มเกียจคร้านอยู่ตลอดเวลา และตอนนี้เขากำลังหรี่ตาลงอย่างผ่อนคลายขณะมองดูก้อนเมฆที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านไป
เมื่อใดก็ตามที่มีลูกค้าเข้าร้าน ปู้ฟางจะลุกขึ้นแล้วเดินเข้าครัวไปเพื่อทำอาหารให้พวกเขา หลังจากนั้นชายหนุ่มก็จะกลับมานอนเอกเขนกบนเก้าอี้หน้าร้านอาหารอยู่เช่นนั้น ลูกค้าของร้านอา
