หารหลายคนรู้สึกว่าท่าทางอันเกียจคร้านของเขาทั้งน่าขำและน่าอับอาย
พื้นที่บริเวณรอบข้างร้านอาหารถูกทำความสะอาดจนเรียบร้อย ซากปรักหักพังจากร้านค้าที่ถูกทำลายก็ถูกกวาดทิ้งไปจนหมด มีเพียงเศษทรายที่ยังเหลืออยู่บนพื้นดิน ทำให้ย่านนี้ดูโล่งกว้างและว่างเปล่า
ร้านอาหารของเขายังคงตั้งตระหง่านอยู่อย่างโดดเดี่ยว และค่อนข้างโดดเด่นมากทีเดียว
จำนวนลูกค้าในร้านค่อยๆ ลดลง ส่วนกลุ่มคนจากตระกูลหนานกงก็หยุดทำงานและกลับบ้านของตนเองเรียบร้อยแล้ว
ภายใต้แสงอาทิตย์ที่กำลังตกดิน ปู้ฟางยังคงอยู่หน้าร้านพลางมองดูเงาของร้านอาหารทอดยาวออกไปตามแสงอาทิตย์ที่กำลังลดระดับลง
ปู้ฟางมองเห็นคนสองคนเดินตรงมาทางเขาอย่างช้าๆ ในระยะไกล คนทั้งสองนั้นสวมชุดคลุมสีแดงเลือดและมีผมสีแดงเลือดเช่นกัน มันเปล่งประกายภายใต้แสงอาทิตย์ที่กำลังจะตกดิน
ปู้ฟางมองพวกเขาอย่างใจเย็น
เมื่อหมีซาเห็นปู้ฟางเอกเขนกอยู่หน้าร้านอาหาร เขาก็สูดอากาศอันเย็นเยือกเข้าปอด ชายหนุ่มไม่กล้าลงมือสุ่มสี่สุ่มห้าเพราะในเมื่อชายที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้สามารถเอาตัวรอดจากบุรุษกายาโลหิตที่น่าสะพรึงกลัวได้ นั่นแสดงให้เห็นว่าเขาจะต้องมีวิชาอันทรงพลังบางอย่างแน่นอน
หมีซาทำได้เพียงระม
