งเสียงออกมาเพราะอาหารตรงหน้าช่างอร่อยล้ำ
ปู้ฟางเองก็กำลังกินอาหารจากเข่งของตนเองอย่างมีความสุข จริงๆ แล้ว เขาสามารถยัดไส้เสี่ยวหลงเปาด้วยอะไรก็ได้ แต่เขาขี้เกียจเตรียมไส้ หากเขายัดไส้เสี่ยวหลงเปาด้วยซอสสูตรพิเศษ รสชาติของมันก็จะยิ่งอร่อยขึ้น
เจ้าดำเรียนรู้ความผิดพลาดจากในอดีต มันจึงกินซี่โครงเนื้อซอสเปรี้ยวหวานของตัวเองให้หมดพร้อมๆ กับที่เสี่ยวโยวกินข้าวหน้าโลหิตมังกรคำสุดท้ายของนาง
มันเลียริมฝีปากของตัวเองแล้วหัวเราะใส่เสี่ยวโยวอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะกลับไปที่ต้นตื่นรู้ทางห้าสาย มันนอนลงข้างต้นไม้แล้วหลับไป การกินและนอนเป็นกิจวัตรประจำวันของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้
พอเสี่ยวโยวกินข้าวหน้าโลหิตมังกรคำสุดท้ายเสร็จ นางก็เลื่อนสายตามามองเข่งเสี่ยวหลงเปาของปู้ฟาง
…
หลังจากที่ปู้ฟางกินอิ่มแล้วเขาก็ไม่ได้เปิดร้านอาหาร แต่กลับปิดประตูสัมฤทธิ์ลง แล้วเดินตามหนานกงหวั่นออกจากร้านไป
พวกเขามุ่งหน้าไปทางตอนใต้ของเมืองเพื่อลงทะเบียนเข้าร่วมงานประลองหัตถ์เวท
แต่ละตระกูลจะมีจำนวนสิทธิ์ตายตัวสำหรับคนที่จะส่งไปเป็นตัวแทนของตระกูล ส่วนคนที่ต้องมาสมัครด้วยตัวเองมักเป็นคนพเนจร หมอ หรือปรมาจารย์ด้านยาพิษที่ยังไม่เป
