าอยู่ในเขาวงกตก็ไม่ปาน หลังจากนั้นครู่หนึ่ง พวกเขาก็มาถึงอาคารสูงตระหง่านแห่งหนึ่ง
“ที่นี่คือศูนย์ลงทะเบียนสำหรับงานประลองครั้งนี้ ผู้ที่มีพรสวรรค์หรือความสามารถพิเศษจะต้องมาลงชื่อที่นี่” หนานกงหวั่นเอ่ย
ปู้ฟางหรี่ตาและพยักหน้าให้ พร้อมกับมองดูอาคารหลังนี้
ผู้คนในชุดแปลกตาจำนวนมากเดินเข้าเดินออกอาคารหลังนี้ พลังรัศมีที่แผ่ออกมาจากร่างกายของคนเหล่านั้นไม่ได้ทรงพลังมากนัก แต่ก็ให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาดเล็กน้อย บางคนสวมชุดสีเทาเผยพลังรัศมีที่ดูเคร่งขรึม ส่วนบางคนมีเคราและสวมชุดสีขาว คนเหล่านี้มีสีหน้าอ่อนโยน
คนพวกนี้คือปรมาจารย์ด้านยาพิษและหมอ พวกเขาไม่มีความสามารถในการเล่นแร่แปรธาตุ ดังนั้นจึงเลือกเดินบนเส้นทางอื่นแทน
หนานกงหวั่นเดินนำปู้ฟางเข้าไปในอาคาร บรรยากาศภายในนั้นดูครึกครื้น ด้านในอาคารมีหมอและปรมาจารย์ด้านยาพิษอยู่เป็นจำนวนมาก
ปู้ฟางรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับผู้คนจำนวนมหาศาล
ทั้งคู่เดินเบียดเสียดฝูงชนอยู่เป็นเวลานาน ก่อนจะเดินไปถึงห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง
“เถ้าแก่ปู้ ที่นี่คือจุดลงทะเบียน ข้ารู้จักกับคนที่ดูแลเรื่องการลงทะเบียน” หนานกงหวั่นเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะผลักประตูแล้วเดินเข้าไปด้านใน
ปู้ฟางเดิ
