นตามหญิงสาวเข้าไปในห้อง และเห็นชายชราตาเดียวกำลังอ่านหนังสืออยู่ ดูเหมือนว่าชายชราคนนี้จะรับรู้ได้ว่ามีใครบางคนเดินเข้ามา จึงเงยหน้าขึ้นจากหนังสือของตนเอง
“คุณหนูหนานกง ท่านมาทำอะไรที่นี่หรือขอรับ” ชายชราตาเดียวลุกขึ้นยืนด้วยความประหลาดใจ
หนานกงหวั่นเป็นหนึ่งในนักเล่นแร่แปรธาตุของตระกูลหนานกง ดังนั้นเขาจึงจำนางได้ทันที แต่เหตุใดนางถึงมาอยู่ที่นี่เล่า ที่นี่คือศูนย์ลงทะเบียนสำหรับผู้สมัครที่มีพรสวรรค์และความสามารถพิเศษเท่านั้น
“ฟูป้า นี่คือสหายของข้า เขาต้องการสมัครเข้าร่วมงานประลองหัตถ์เวท” หนานกงหวั่นกล่าวแนะนำปู้ฟางให้ชายชรารู้จัก
ชายชราตาเดียวผงะไปครู่หนึ่ง แต่ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าเหตุใดหนานกงหวั่นจึงมาที่นี่
“ได้เลย บอกชื่อของเจ้ามา พร้อมขั้นปราณและอาชีพของเจ้า” ชายชราตาเดียวกลับมานั่งบนเก้าอี้อีกครั้ง ก่อนจะหยิบสมุดลงทะเบียนเล่มหนาออกมา แล้วเริ่มพลิกหน้ากระดาษ
“ข้าชื่อปู้ฟาง ขั้นปราณอยู่ที่ระดับเก้าขั้นเซียนเทพ ข้าทำอาชีพเป็น…พ่อครัว” ปู้ฟางตอบกลับอย่างเรียบเฉย
ชายชราตาเดียวพยักหน้าแล้วเริ่มจดข้อมูล
“เจ้าเป็น…ปรมาจารย์ด้านยาพิษหรือ” ชายชราตาเดียวมองปู้ฟางด้วยความประหลาดใจ เด็กหนุ่มที่ดูจริ
