งใจและหล่อเหลาคนนี้ดูไม่เหมือนคนที่จะชื่นชอบด้านยาพิษสักเท่าไร
หนานกงหวั่นยิ้มและพูดว่า “ฟูป้า สหายของข้าไม่ใช่ปรมาจารย์ด้านยาพิษหรอก เขาเป็นพ่อครัว”
“พ่อครัวหรือขอรับ เดี๋ยวก่อนนะ… ท่านกำลังพูดถึงพ่อครัวที่ทำอาหารในห้องครัวเช่นนั้นหรือขอรับ” ชายชราตาเดียวตกตะลึง เขามองหนานกงหวั่นด้วยสีหน้าประหลาดใจ
แม้แต่พ่อครัวก็ยังมาสมัครเข้าร่วมงานประลองหัตถ์เวท… มันไม่น่าขำไม่หน่อยหรือ
ในฐานะที่ฟูป้าเป็นผู้ดูแลเรื่องการลงทะเบียนให้ผู้ที่มีความสามารถพิเศษ เขาจึงเคยพบเจอหมอทุกประเภท ปรมาจารย์ด้านยาพิษทุกแขนง รวมถึงผู้เชี่ยวชาญด้านการบำบัดอีกด้วย แต่จนถึงตอนนี้ เขายังไม่เคยเห็นพ่อครัวมาสมัครเลยแม้แต่คนเดียว
ผู้สมัครที่มีความสามารถพิเศษคนอื่นๆ สามารถปรุงยารักษาหรือยาพิษได้ แต่ชายหนุ่มคนนี้จะทำอะไรกันเล่า ทำอาหารเช่นนั้นหรือ เขาจะทำอาหารบนเวทีหรืออย่างไร
เมื่อฟูป้านึกถึงภาพนั้น เขาก็รู้สึกว่ามันตลกไม่น้อย
“คุณหนูหนานกงขอรับ… ท่านกำลังล้อตาเฒ่าคนนี้เล่นหรืออย่างไรกัน มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะให้พ่อครัวเข้าร่วมงานประลองครั้งนี้ ข้าจะไม่ลงทะเบียนให้เขาขอรับ” ชายชราตาเดียวเชื่อว่าหนานกงหวั่นและปู้ฟางมาที่นี่เพียงเพ
