ะกาย ในขณะที่พวกเขากำลังจะเดินเข้าไปในร้านอาหาร หนานกงอู๋เชวียก็เห็นเสี่ยวโยวกำลังเดินออกมาจากเรือยมโลก ตอนนั้นเองเขาก็หมุนตัวแล้วเดินกลับออกไปราวกับเป็นหนูที่วิ่งเจอแมวก็ไม่ปาน
หนานกงหวั่นถูกทิ้งให้งุนงงที่จู่ๆ พี่ชายของตนเองก็ออกไปกะทันหันเช่นนั้น
เสี่ยวโยวเดินลงมาจากเรือยมโลกด้วยสีหน้าเรียบเฉยพลางอ้าปากหาว จากนั้นเรือยมโลกก็ส่งเสียงหึ่งๆ ออกมา ก่อนที่นางจะเก็บมันไป
เมื่อหนานกงหวั่นสังเกตเห็นเสี่ยวโยว ดวงตาของนางก็เบิกกว้างทันที
หนานกงหวั่นก็ได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งมาจากผมของอีกฝ่าย หลังจากที่เสี่ยวโยวสยายผมของตนเองไปด้านหลัง
มีบางอย่างหยดลงมาบนใบหน้าของหนานกงหวั่น นางยกมือขึ้นมาเช็ดโดยไม่รู้ตัว ตอนนั้นเองนางก็ตระหนักได้ว่ามือของนางมีคราบเลือดติดอยู่
