การณ์ฝึกฝนอยู่ในห้องครัวของตนเองเป็นสิบๆ ปี และเขาก็ต้องใช้เวลาทั้งชีวิตในการฝึกฝนทักษะการใช้มีดและการทำอาหาร
จริงๆ แล้วการจะใช้มีดได้เชี่ยวชาญนั้นทำได้เพียงอาศัยเวลาฝึกฝนที่ยาวนานเท่านั้น
หลังจากปู้ฟางฝึกฝนอยู่สักพักหนึ่ง เขาก็กลับขึ้นห้องแล้วอาบน้ำ ก่อนจะนอนหลับบนเตียงพร้อมหายใจอย่างสงบนิ่ง
…
ดวงจันทร์คู่เปล่งแสงเยือกเย็นไปทั่วท้องฟ้าในยามค่ำคืนที่มืดสนิท แสงสว่างของพวกมันราวกับเป็นผ้าที่ห่อหุ้มโลกทั้งใบเอาไว้
กลุ่มคนสิบกว่าคนในชุดคลุมดำเดินเข้ามาในย่านค้าขายโอสถหลากรสอดอาหารของตระกูลหนานกงอย่างเงียบเชียบ
ทุกคนสวมหน้ากากไว้ทำให้ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าได้ อย่างไรก็ตามพลังรัศมีที่แผ่ออกมาจากกายของพวกเขาดูทรงพลังอย่างมาก
หัวหน้าของคนกลุ่มนี้ที่อยู่ในชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์เปล่งพลังกดดันแห่งจักรวาฬออกมาอย่างรุนแรง
“ที่แห่งนี้เต็มไปด้วยทรัพย์สินของตระกูลหนานกง เราต้องปฏิบัติตามคำสั่งของนายท่าน ทำลายร้านค้าทั้งหมดของที่นี่ เพื่อไม่ให้พวกเขาทำกิจการใดๆ ได้อีกในวันพรุ่งนี้”
“รับทราบ!”
ชายชุดดำทุกคนขานรับพร้อมกัน
พวกเขาพุ่งตัวแยกย้ายกันไปกลุ่มละสองคนอย่างรวดเร็ว
เมื่อพลังปราณเที่ยงแท้ปะทุขึ้น ตามมา
