ปส่ง”
ปู้ฟางส่งเสียงดังมาจากหน้าต่างของห้องครัว
กลิ่นหอมนั้นเย้ายวนให้เสี่ยวโยวรู้สึกอยากอาหารขึ้นมา เมื่อได้ยินคำสั่งของปู้ฟางนางก็รีบลุกขึ้นยืน ทันใดนั้นนางก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าห้องครัวทันที ราวกับว่าเคลื่อนย้ายตัวเองได้ในพริบตา
ปู้ฟางมีสีหน้าประหลาดใจขณะมองเสี่ยวโยวที่กำลังตื่นเต้นสุดขีด เขาอดไม่ได้ที่จะคิดว่าหญิงสาวคนนี้กำลังจะก่อเรื่องบางอย่างอีกครั้ง
เมื่อเสี่ยวโยวหยิบชามพระกระโดดกำแพงขึ้น ดวงตาของนางก็ทอเป็นประกายสดใส จากนั้นนางก็ก้มศีรษะลงไปใกล้ชามอาหารมากขึ้น แล้วซึมซับกลิ่นหอมที่ลอยฟุ้งออกมาจากชามใบนี้
เมื่อปู้ฟางเห็นว่านางทำเช่นนั้นก็เลิกคิ้วขึ้น
ผู้หญิงคนนี้… คงไม่คิดจะกินพระกระโดดกำแพงชามนั้นหรอกใช่ไหม
ขณะที่ปู้ฟางกำลังคาดเดาอยู่ เสี่ยวโยวก็เดินไปข้างหน้าสองสามก้าวก่อนจะเปิดฝาถ้วยนั้นออก เผยให้เห็นซุปพระกระโดดกำแพงสีทองอร่ามที่สะท้อนแสงวับวาวอยู่ด้านใน
ทันใดนั้นกลิ่นหอมอบอวลก็ลอยฟุ้งออกมาจากชามทันที
มันหอมมาก หอมเกินไป!
ใบหน้างดงามเรียบเนียนของเสี่ยวโยวทอประกายระยิบระยับราวกับมีแสงส่องมาที่นาง
หนานกงหวั่นมองหญิงสาวรูปงามคนนั้นจุ่มมือลงในชามอาหารแล้วหยิบเนื้อออกมาชิ้นหนึ่ง ก่
