อนจะยัดมันเข้าปากคำโตด้วยความตกตะลึง
“นี่มันเเรื่องบ้าอะไรกัน! นางเป็นบริกรไม่ใช่หรือ ผู้หญิงคนนี้ควรยกชามพระกระโดดกำแพงมาส่งให้ข้า เหตุใดนางถึงกินมันเองเล่า”
หนานกงหวั่นรู้สึกงุนงงกับการกระทำของหญิงสาวจากยมโลกจนเริ่มเวียนศีรษะ คนเป็นบริกรทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไรกัน มันเป็นการกระทำของพวกนอกรีตชัดๆ
ความโกรธเคืองของหนานกงหวั่นพุ่งปรี๊ดไปทั่วทั้งตัว นางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าทำอะไรน่ะ นั่นมันพระกระโดดกำแพงของข้านะ!”
เอิ๊ก!
ดวงตาสีดำสนิทของเสี่ยวโยวเหลือบมองหนานกงหวั่นอย่างสุขุม จากนั้นหญิงสาวจากยมโลกก็ใช้มือทั้งสองข้างจับชามแล้วเริ่มกลืนกินอาหารที่อยู่ด้านใน เมื่อซุปพระกระโดดกำแพงไหลลงสู่กระเพาะอาหาร นางก็อดไม่ได้ที่จะพ่นลมออกมาเบาๆ อย่างสบายอารมณ์
มันช่างอร่อยยิ่งนัก! นางได้กินอาหารจานใหม่อีกแล้ว
ปู้ฟางถึงกับพูดไม่ออกขณะเอนตัวพิงประตูห้องครัว จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นนวดขมับของตนเอง เสี่ยวโยวกินพระกระโดดกำแพงเข้าไปจริงๆ ด้วย
ดูเหมือนว่าเขาจะพาคนที่ตะกละตะกลามยิ่งกว่าเจ้าดำมาเสียแล้ว
เจ้าดำลืมตาที่เซื่องซึมขึ้นมามองเสี่ยวโยว ก่อนจะพ่นลมหายใจอย่างเยือกเย็น “เจ้ากำลังคิดเรื่องไร้สาระอะไรอ
