กูลหนานกง ถ้าเช่นนั้น… ในวันนี้ข้าก็ควรชำระความกับพวกเจ้า”
พลังปราณเที่ยงแท้ที่แข็งแกร่งเปล่งออกมาจากร่างกายของหนานกงอู๋เชวีย โซ่สองเส้นที่แกว่งไปมาปรากฏขึ้นด้านหลังของเขา
พลังกดดันรุนแรงแพร่กระจายไปทั่วทั้งห้องประชุม ทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องตัวสั่นสะท้าน
ผู้คุ้มกันนับไม่ถ้วนวิ่งกรูเข้ามาในห้อง คมดาบเย็นยะเยือกราวกับน้ำแข็งทำให้ชายชราทั้งหลายต่างหวาดกลัว
หนานกงอู๋เชวีย…เติบโตขึ้นแล้วจริงๆ
…
ร้านขายโอสถทิพย์ที่หนานกงหวั่นเห็นระหว่างทางไปร้านอาหารหมอกเมฆายังคงย่ำแย่เหมือนเช่นเคย
สภาพปัจจุบันของร้านค้าเหล่านี้ไม่ได้ต่างไปจากที่มันเคยเป็นก่อนนางจะหายตัวไปเป็นเวลานาน ธุรกิจของพวกเขาน่าจะถูกอาหารเลิศรสของปู้ฟางแย่งลูกค้าไปจนหมด
เมื่อความคิดของหนานกงหวั่นเปลี่ยนไปเป็นเรื่องของพระกระโดดกำแพงของปู้ฟาง นางก็รู้สึกหิวขึ้นมาอย่างห้ามใจไม่ได้ รสชาติของซุปนั้นอร่อยมาก และยังเพิ่มพลังปราณให้นางได้ด้วย ข้อเท็จจริงที่ว่านางสามารถพัฒนาขั้นปราณทั้งยังเพลิดเพลินไปกับอาหารอันโอชะไปพร้อมๆ กันช่างเป็นเรื่องน่าประหลาดใจที่แสนยิงดียิ่ง ราวกับว่าได้รับสิ่งที่ดีที่สุดจากทั้งสองโลกเลยก็ว่าได้
นางเดินมาถึงร้านขายโอสถ
