หญิงสาวที่ปากไม่ตรงกับใจจริงๆ อยากขายโอสถทิพย์อะไรกัน นางก็แค่อยากไปกินพระกระโดดกำแพงของสหายปู้ และไปเจอเขาก็เท่านั้น หึๆ
“ไปบอกทุกคนที่ดูแลกิจการต่างๆ ของตระกูลหนานกง ให้พวกเขามาที่อาคารสูงของตระกูลหนานกงโดยด่วน ข้าจะเริ่มการประชุมตระกูล ณ บัดนี้”
เมื่อหนานกงอู๋เชวียหันไปมองหนานกงหวั่นที่เดินหายไป ท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปทันที เขาสั่งผู้คุ้มกันที่อยู่ด้านข้างด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
ผู้คุ้มกันคนนั้นพยักหน้าอย่างขึงขังแล้วจากไป
…
ณ อาคารสูงของตระกูลหนานกง
ภายในห้องประชุมขนาดใหญ่มีเก้าอี้ที่ทำมาจากไม้จันทน์เก่าแก่นับไม่ถ้วน เหล่าชายอาวุโสทั้งหลายนั่งอยู่บนเก้าอี้เหล่านั้น คนเหล่านี้คือผู้ดูแลธุกิจการต่างๆ ของตระกูลหนานกง บางคนเป็นพ่อบ้านของตระกูล ส่วนบางคนก็เป็นผู้อาวุโสประจำตระกูล
หากหนานกงอู๋เชวียต้องการควบคุมตระกูลหนานกงอย่างมั่นคง เขาก็ต้องควบคุมคนเหล่านี้ให้ได้ก่อน
หลังจากผ่านพ้นเรื่องน่าเศร้าทั้งหลายมาได้ หนานกงอู๋เชวียก็เติบโตขึ้น จิตใจของเขามั่นคงและหนักแน่นขึ้น
ผู้อาวุโสหลายคนอดรู้สึกใจสั่นไม่ได้เมื่อต้องเผชิญกับสายตาของหนานกงอู๋เชวีย พวกเขารู้สึกว่าการประชุมครั้งนี้จะมีเรื่องเลวร้ายเกิด