ด และกลุ่มอำนาจอื่นๆ ย่อมส่งยอดฝีมือเข้ามาที่เมืองหมอกนภาเป็นแน่
และเพราะตระกูลหนานกงเป็นเจ้าของวงแหวนปราณเคลื่อนย้ายที่นำไปสู่ดินแดนเร้นลับ แน่นอนว่าพวกเขาย่อมต้องเป็นด่านแรกในการรับมือกับโทสะของบรรดายอดฝีมือเหล่านั้น
ทั้งหมดนี้ล้วนน่าวิตกทั้งสิ้น!
…..
เสี่ยวโยวยื่นมือออกมาอุ้มชามข้าวผัดไข่ร้อนๆ ควันฉุยไป
“นำไปส่งให้ลูกค้าคนที่สั่ง” ปู้ฟางพูดพลางมองเสี่ยวโยว
เสี่ยวโยวพยักหน้า สายตาของนางไม่ละออกจากข้าวผัดไข่เลย
ใบหน้างดงามเอียงเข้าหาชาม และเมื่อไอจากข้าวผัดพัดปะทะใบหน้า ใบหน้าซีดขาวของนางก็ปรากฏสีชมพูระเรื่อ นางแลบลิ้นออกมาเลียข้าวผัดไข่ก่อนจะลากข้าวบางส่วนเข้าปากไป รสหวานหอมของข้าวผัดไข่ระเบิดออกมาในปาก ทำให้นัยน์ตาของนางลุกโชนทันที
อร่อยเกินไปแล้ว!
เสี่ยวโยวเลียริมฝีปาก นัยน์ตาลุกวาว
ปู้ฟางถึงกับจนถ้อยคำเมื่อมองผ่านหน้าต่างมาเห็นเสี่ยวโยวกำลังเลียข้าวผัดไข่อยู่ มุมปากของพ่อครัวหนุ่มกระตุก
ตามคาด… การให้สตรีนางนี้มาเป็นบริกรช่างเป็นเรื่องไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย
เสี่ยวโยวเดินออกไปก่อนจะวางชามกระเบื้องลงตรงหน้าลูกค้า
ลูกค้าคนนั้นถึงกับอึ้งไปเมื่อเห็นว่าข้าวผัดไข่ที่สั่งพร่องไปถึงสองใ
