นสามส่วน เขาหันไปมองเสี่ยวโยวสตรีผู้งดงามยิ่งมองมาที่ชามของเขาตาเป็นประกาย ที่มุมปากของนางยังมีเมล็ดข้าวติดอยู่
ได้โปรดอย่าทำเช่นนี้กับข้าเลย…
ลูกค้าอยากจะร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก เพราะจำพลังอันน่าสะพรึงกลัวของบริกรสาวผู้นี้ได้ ทำให้เขาไม่กล้าโวยวาย
“คนสวย ข้ายกข้าวผัดไข่ที่เหลือให้เจ้าทั้งหมด ได้โปรดเอาชามใหม่มาให้ข้า” ลูกค้าพูด กักเก็บความเจ็บปวดเอาไว้ในใจ
ข้าวผัดไข่ชามหนึ่งมีราคาถึงสิบผลึก!
แพงยิ่งกว่าโอสถทิพย์ทั่วๆ ไปอีก
เมื่อเสี่ยวโยวได้ยินคำพูดของเขา นางก็จ้องมองอีกฝ่ายอย่างตื่นตกใจ เมื่อพบว่าสายตาของลูกค้านั้นจริงใจ นางหยิบชามกระเบื้องเคลือบขึ้นมาอย่างไม่รอช้าก่อนจะยัดเอาข้าวผัดไข่ที่เหลือทั้งหมดเข้าปาก
ถึงแม้ว่าปริมาณพลังปราณในข้าวผัดไข่จะน้อยนิด แต่อาหารจานนี้ก็อร่อยมาก มันอร่อยเทียบเท่าข้าวโลหิตมังกรที่เสี่ยวโยวชอบยิ่งกว่าวัตถุดิบสวรรค์และทรัพย์สมบัติของโลกเสียอีก เมื่อได้เจออาหารอร่อยอีกจานอยู่ตรงหน้า นางย่อมไม่ปล่อยไปง่ายๆ
เมื่อกินข้าวผัดไข่หมด นางก็ยกมือเช็ดริมฝีปากสีชมพูอย่างสุขใจ ริมฝีปากอ่อนนุ่มของนางขณะนี้มันวาวเพราะถูกเคลือบด้วยน้ำมัน
ลูกค้าหลายคนจ้องมองนางด้วยสีห
