นเปยกล่าวกับหยางเหม่ยจี๋ด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน
หยางเหม่ยจี๋พยักหน้าให้อาจารย์อย่างนอบน้อมก่อนจะหันเดินออกจากห้องไป
นางได้สิ่งมีค่ามากมายจากการเดินทางไปยังดินแดนเร้นลับ ถึงแม้ว่าจะไม่เท่าสิ่งที่ปู้ฟางได้มา แต่ก็ยังได้วัตถุดิบสวรรค์และสมบัติแห่งโลกมนุษย์ด้วยการเดินตามหลังปรมาจารย์เสวียนเปยต้อยๆ
ขาข้างหนึ่งของนางเหยียบอยู่ในชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์แล้ว การจะบรรลุขั้นปราณจึงไม่ใช่เรื่องยาก ตอนนี้นางสงสัยเรื่องรางวัลที่อาจารย์เตรียมไว้ให้นางมากกว่า
ปรมาจารย์เสวียนเปยถอนใจออกมายาวเหยียดหลังจากที่หยางเหม่ยจี๋ออกจากห้องไปแล้ว เขายกมือที่สั่นเทาขึ้น ดวงไฟสีขาวแปลกประหลาดปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ
“เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี ‘เปลวเพลิงราชันเก้าโลกันตร์’ อย่างนั้นหรือ ข้าหวังว่าเปลวเพลิงนี้จะช่วยให้ยายเด็กนั่นพัฒนาขั้นปราณไปได้เรื่อยๆ ข้าหวังว่านางจะได้อันดับดีๆ ในการประลองครั้งใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้น หวังใจว่านางจะได้เข้าไปยังหอคอยโอสถของเมืองโอสถนภาเพื่อฝึกปรือ”
สิ่งนี้คือเปลวเพลิงราชันเก้าโลกันตร์ หลังจากที่หนานกงเสวียนเฮ่อถึงแก่ความตาย ชายชราก็ชิงมันมาจากศพของอีกฝ่าย
เขาไม่ได้หลอมรวมมันเข้ากับตนเอง กลับก
