ันเขาตั้งใจจะให้เปลวเพลิงนี่กับหยางเหม่ยจี๋ อย่างไรเสียเขาก็ชรามากแล้ว และได้ผลาญพลังชีวิตไปแทบหมดสิ้น ยังไม่นับเรื่องที่หยางเหม่ยจี๋เป็นศิษย์คนโปรดของเขาอีก นางเป็นคนมีพรสวรรค์ด้านการเล่นแร่แปรธาตุสูงที่สุดที่เขาเคยได้พานพบ พรสวรรค์ของนางไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าเจ้าคนเพี้ยนหนานกงอู๋เชวียแม้สักนิด
เอาเถอะ… ถึงแม้จะลือกันว่าครั้งหนึ่งเปลวเพลิงราชันเก้าโลกันตร์เคยเป็นของหนานกงอู๋เชวียมาก่อน แต่ตอนนี้มันมาอยู่ในมือของชายชราคนนี้แล้ว ดังนั้นจึงเป็นสิทธิ์ขาดของเขาที่จะยกเปลวไฟนี้ให้ใครก็ได้
…..
ปู้ฟางเดินทางกลับไปยังถนนเส้นที่ร้านอาหารหมอกเมฆาตั้งอยู่ ถึงแม้ชายหนุ่มจะรู้สึกว่าการเดินทางไปดินแดนเร้นลับนั้นใช้เวลาไปเพียงนิดเดียว แต่ความจริงมันล่วงเลยมาเดือนหนึ่งแล้ว และเพราะร้านอาหารหมอกเมฆาไม่ได้เปิดมาเป็นเดือน ร้านโอสถทิพย์ที่อยู่รอบๆ จึงกลับมาขายดิบขายดีอีกครั้ง
ตระกูลหนานกงเลือกพัฒนากิจการในย่านนี้เพราะรู้ว่าธุรกิจต้องรุ่งเรืองแน่ พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าจู่ๆ ร้านอาหารหมอกเมฆาจะมาปรากฏ แถมยังใช้วิธีไร้เหตุผลมาชิงความมั่งคั่งจากร้านโอสถทิพย์ของพวกเขาไปเสียหมด
“บัดซบอะไรกันวะเนี่ย! คนนั้นมันเถ้าแก่ปู้ไม่ใช่หรือ เ
