ับ แน่นอนว่าต้องขอความช่วยเหลือจากหนานกงอู๋เชวีย
ถึงแม้คนผู้นี้จะชอบทำตัวเพี้ยนๆ แต่ก็ยังเป็นถึงผู้สืบทอดตระกูลหนานกง เขาต้องรู้จักดินแดนเร้นลับดีกว่าทุกคนในที่แห่งนี้ ในเมื่อเขารู้วิธีเข้าก็ต้องรู้วิธีออกด้วย
“เราจะกลับกันแล้วหรือ” หนานกงอู๋เชวียออกจะประหลาดใจกับคำถามของปู้ฟางอยู่ไม่น้อย
เหตุใดพวกเขาถึงจะกลับออกไปล่ะ เกิดอะไรขึ้นหรือ เป็นไปได้หรือไม่ว่าการต่อสู้แย่งชิงในดินแดนเร้นลับจบลงแล้ว พวกเขาชิงโอกาสและสมบัติอื่นๆ กันเรียบร้อยแล้วหรือ
“แน่สิ ถ้าไม่กลับแล้วจะอยู่ต่อทำไมเล่า” ปู้ฟางถามอย่างใจเย็น
หนานกงอู๋เชวียมองไปทางหญิงสาวจากยมโลก และจู่ๆ ก็รู้สึกอยากพุ่งเข้าใส่นาง ถึงแม้ว่าจะเป็นการเสี่ยงชีวิตก็ตามที
เขาลำบากยากเย็นแทบตายกว่าจะได้เข้ามายังดินแดนเร้นลับแห่งนี้ เพื่อแสวงหาโชคลาภที่ใหญ่พอจะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นแล้วชิงตระกูลหนานกงกลับคืนมา
แต่สตรีนางนี้ทำสิ่งใดลงไป
นางขังเขาเอาไว้ในห้องโดยสารเรือที่มืดมิดน่าขนลุกขนชัน แถมยังมาเลียเขาอยู่บ่อยครั้ง
ผลของการถูกกระทำคืออะไรน่ะหรือ
เขาก็พลาดโอกาสดีๆ ทั้งหมดไปอย่างไรเล่า… จบลงที่เข้ามาในดินแดนเร้นลับชนิดไม่ได้อะไรกลับไปเลย
เหตุใดโลกจึงใจร้า
