ิ้นสีแดงสดออกมา
“เจ้า…ต้องการอะไร”
หนานกงอู๋เชวียขนลุกชันไปทั้งตัว เขารวบรวมพลังทั้งหมดที่มีเปล่งเสียงพูดออกไป
ทว่าผู้หญิงคนนี้กลับไม่ใส่ใจคำพูดของเขาแม้แต่น้อย
ฟึ่บ!
เมื่อลิ้นของนางแตะและเลียลงบนหน้า หนางกงอู๋เชวียก็รู้สึกเหมือนมีก้อนน้ำแข็งถูไถอยู่บนใบหน้าของตัวเอง
เขาตะลึงงันไป ความคิดเริ่มฟุ้งซ่าน นี่เขา… เขาถูกบังคับจูบอย่างนั้นหรือ
ทำเช่นนี้ได้อย่างไร… เป็นหญิงสาวแท้ๆ แต่กลับไม่คิดหวงเนื้อหวงตัว
เส้นใยพลังงานสีดำซึมออกจากลิ้นนางแล้วแทรกเข้าไปในผิวหนังของหนานกงอู๋เชวีย ทำให้ชายหนุ่มตัวแข็งทื่อ
หลังจากนั้นพักใหญ่นางก็ลุกยืน เท้าที่เปล่งประกายเหยียบลงพื้นส่งร่างให้พุ่งออกไปอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า
ประตูห้องโดยสารเรือเปิดออกพร้อมเสียงก้องกังวาน
ผมสีดำของนางสยายตามลมขณะพุ่งตัวออกไป เกิดเสียงก้องกังวานอีกครั้งเมื่อประตูห้องปิดลง
หญิงสาวทิ้งให้หนานกงอู๋เชวียนอนทำหน้าสิ้นหวังสะอื้นไห้อยู่เงียบๆ
นางคิดจะทำอะไรกันแน่
…
ปู้ฟางมองหญิงสาวเจ้าของสายตาเย็นเยียบที่ทำให้หัวใจของตนสั่นระรัวด้วยความกลัว ดูเหมือนเขาจะพบต้นเหตุของอาการใจสั่นแล้ว มันเป็นเพราะผู้หญิงคนนี้ ช่างเป็นหญิงสาวที่น่าสะพรึงกล ลัวยิ่งน
