้ชั่วคราว
แค่ไม่รู้ว่ามันจะถล่มลงมาทับหัวเมื่อไหร่ก็เท่านั้น
เวลาล่วงเลยจนถึงยามค่ำคืน
ในขณะที่เย่หนานกำลังนอนชมจันทร์อยู่บนเก้าอี้โยกหน้าบ้าน อวี้เซียวจื่อก็มาหา
จัดการเรียบร้อยแล้วรึ เย่หนานถามอวี้เซียวจื่อ
ครั้งนี้ ถ้าไม่ได้ท่านผู้อาวุโสช่วยไว้ ข้าคงกลายเป็นคนบาปของสำนักอวี้หัวไปแล้ว หากไม่ใช่เพราะเย่หนานเคยบอกให้ทำตัวตามสบาย เขาคงก้มลงกราบเย่หนานไปแล้ว
เรื่องเล็กน้อยน่า ประเด็นคือไอ้พวกเวรนั่นมันทำเกินไป กล้ามาพังบ้านที่ข้านอน ข้าทนไม่ได้จริงๆ เย่หนานนึกถึงเรื่องนี้ทีไรก็ยังหงุดหงิดไม่หาย
จริงสิ แล้วอีกสามสำนักที่เหลือ เจ้าจะเอายังไง เย่หนานถามต่อ
ยอดฝีมือของทั้งสามสำนักถูกเขาเก็บเรียบ ตอนนี้กลายเป็นสำนักไร้หัวเรือใหญ่
ท่านผู้อาวุโส ข้าให้อวี้เซียนนำคนไปจัดการรวบรวมแล้วขอรับ นับจากวันนี้ไป จะมีเพียงสำนักอวี้หัวที่เป็นหนึ่งเดียว อวี้เซียวจื่อกล่าวด้วยความตื้นตัน
เวลานี้ สามสำนักใหญ่ตกอยู่ในความโกลาหล และสมาชิกที่เหลือรอดต่างก็ถูกคนของสำนักอวี้หัวกวาดล้างจนสิ้น
ณ ยอดเขาแห่งหนึ่งที่ห่างไกลจากสำนักไร้ขอบเขต
หลานหลิงยืนมองสถานการณ์ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
สำหรับนาง สำนักไร้ขอบเขตเป็นเพีย
