คอตรงทันทีที่เอ่ยตอบปู้ฟาง ดวงตายังคงเบิกกว้างขณะจับจ้องใบหน้าของอีกฝ่าย
“ถ้าไม่มีเช่นนั้นก็ลงไปข้างล่างเถอะ” ปู้ฟางไม่คิดใส่ใจหนานกงอู๋เชวียอีก เขาเมินอีกฝ่ายแล้วเดินลงไปที่ครัว
ร่างของพ่อครัวหนุ่มหายแวบไปอย่างรวดเร็ว
หนานกงอู๋เชวียสูดหายใจเข้าลึก เขายังคงอยู่ในชุดที่ปู้ฟางโยนให้ เผยหน้าอกหน้าใจให้ชาวโลกได้เห็นขณะเดินลงไปข้างล่าง
ทันทีที่มาถึงชั้นล่าง กลิ่นหอมก็พวยพุ่งออกมาจากในครัว
กลิ่นหอมที่ลอยออกมานี้เข้มข้นมาก ฉับพลันที่มันเข้าสู่นาสิกประสาทของชายหนุ่ม หัวใจของเขาก็กระตุก นี่มันกลิ่นหอมของพระกระโดดกำแพงมิใช่หรือ
อย่างที่คาดไว้ไม่มีผิด เมื่อหนานกงอู๋เชวียเดินมาถึงห้องอาหาร เขาก็เห็นชามพระกระโดดกำแพงวางอยู่บนโต๊ะ
“กินสิ พระกระโดดกำแพงจะทำให้เจ้าฟื้นตัวเร็วขึ้น บาดแผลต่างๆ จะได้รับการเยียวยาอย่างรวดเร็ว แต่เจ้าต้องจ่ายค่าพระกระโดดกำแพงชามนี้มา” ปู้ฟางกล่าว
หนานกงอู๋เชวียรีบพยักหน้าแล้วเดินมาที่โต๊ะอย่างรวดเร็ว ก่อนจะนั่งลงตักพระกระโดดกำแพงในชามกินคำใหญ่
กลิ่นหอมยังคงอบอวลอยู่ในร้าน หนานกงอู๋เชวียซดน้ำพระกระโดดกำแพงหมดในคราวเดียว น้ำแกงหยดลงมาจากมุมปากด้านหนึ่ง
ปู้ฟางดึงเก้าอี้ออกมานั่งข้
