บใจเสีย!”
ใบหน้าของหนานกงเสวียนเฮ่อเคร่งขรึมขณะตวาดใส่บุคคลที่เพิ่งเข้ามาในห้อง
ยอดฝีมือของเมืองโบราณอสุรานั่งอยู่ตรงหน้า ดังนั้นเขาจึงต้องการวางตัวสง่างามต่อหน้าพวกเขา ไม่ต้องการให้คนทั้งสองหัวเราะเยาะใส่
ทว่าเมื่อได้ยินเรื่องราวจากปากผู้คุ้มกัน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ ใบหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจังทันที
“ผู้อาวุโสสูงสุด ทุกคนที่ถูกส่งไปตามล่าตัวหนานกงอู๋เชวีย… เสียชีวิตทั้งหมด ส่วนผู้อาวุโสลำดับสองนั้นทางเรายังไม่พบตัวเขา พวกข้าเกรงเหลือเกินว่าเขาจะประสบชะตากรรมเดียวก กัน”
ยอดฝีมือชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์โพล่งทุกอย่างออกมาขณะที่ร่างกายสั่นเทิ้มไม่หยุด
“ว่าอย่างไรนะ”
เสียงโครมครามดังสนั่นเมื่อเก้าอี้ที่หนานกงเสวียนเฮ่อนั่งอยู่แหลกสลายไป ชายชราเบิกตากว้างขณะลุกยืน พลังรัศมีแผ่พุ่งออกจากตัว
“เจ้าว่าอย่างไรนะ ทุกคนที่ถูกส่งไปตามล่าตัวหนานกงอู๋เชวียตายหมดหรือ”