หาตัวจับยาก การต่อสู้ของทั้งสองจึงทำให้พื้นดินแตกเป็นเสี่ยงๆ
กระนั้นวงแหวนปราณป้องกันของเมืองหมอกนภาก็ซ่อมแซมพื้นถนนที่ถูกทำลายได้ด้วยตัวเอง แต่การซ่อมแซมนั้นไม่ร่วมถึงบริเวณรอบๆ ร้านโอสถทิพย์ ทำให้สภาพของแถบนี้ดูไม่จืดทีเดียว
มันพังทลายอย่างต่อเนื่อง
ไม่นานหลังจากนั้น หนานกงอู๋เชวียก็คลานขึ้นจากพื้น มีเลือดไหลออกจากตัวตลอดเวลา
ส่วนหนานกงเสวียนอิงถูกกระหน่ำจนฟุบลงกับพื้น ตัวของเขาไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
หนานกงอู๋เชวียหอบหายใจแรง หน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักราวหีบเพลง เขาเหนื่อยเกินไป และหลังจากบะหมี่อาละวาดหมดฤทธิ์ ความอ่อนล้าก็เข้าท่วมท้นทันทีราวกับกระแสน้ำ เขา รู้สึกว่าร่างกายราวกับเป็นแป้งเปียก ทุกย่างก้าวช่างแสนเหนื่อยยากยิ่งนัก
หนานกงอู๋เชวียหรี่ตา ขยับมุมปากที่บวมเป่งขึ้น ก่อนมองปู้ฟางแล้วหัวเราะอย่างรื่นเริงใจ
“ไอ้… บัดซบ… แกต้องตาย”
ร่างกายของหนานกงอู๋เชวียแข็งทื่อทันใด เขาหมุนตัวกลับช้าๆ ไปมองหนานกงเสวียนอิงที่คลานขึ้นจากพื้น
หนานกงเสวียนอิงกลืนโอสถเม็ดสีดำเข้าไป โอสถนั้นมีลวดลายให้เห็นรางๆ
หลังจากกลืนโอสถ พลังรัศมีของหนานกงเสวียนอิงก็เริ่มฟื้นฟูแล้วเพิ่มขึ้นช้าๆ จากนั้นก็ก
