างกายกำลังเผาไหม้
“อ๊าก... เผ็ดจังโว้ย!”
หนานกงอู๋เชวียกระโดดตัวลอย ฉีกเสื้อผ้าของตัวเองหลุดลุ่ยพลางคำรามลั่น คลื่นพลังปราณเที่ยงแท้แผ่พุ่งออกจากตัว หนานกงอู๋เชวียที่น้ำตายังไหลอาบแก้มเทบะหมี่ที่เหลือเข้าปาก กก่อนจะแผดเสียงร้องออกมาอีกครั้ง
ดวงตาแดงก่ำของเขาจ้องหนานกงเสวียนอิงเขม็ง
“แม่งโว้ย! นายท่านขาว หลีกไปเสีย ข้าจะจัดการเจ้าหมาแก่นั่นเอง”