จนัก ชายหนุ่มกำลังมองเจ้าขาวที่เปลี่ยนร่างเป็นจักรกลทำลายล้างด้วยอาการตื่นตกใจ
วงแหวนปราณปืนใหญ่…
วงแหวนปราณปืนใหญ่ซึ่งมีไว้ใช้บุกเมืองต่างๆ เจ้าขาวเอามาใช้อย่างง่ายดายไม่ลำบากลำบนเลยสักนิด
นายท่านขาวนี่ช่างสุดยอดและร้ายกาจจริงๆ
หนานกงอู๋เชวียกลืนน้ำลาย เขากระอักเลือดออกมาอีกคำใหญ่อย่างช่วยไม่ได้ ชายหนุ่มหอบหายใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนเทบะหมี่เข้าปาก
“สหายปู้บอกให้ข้ากินบะหมี่ แต่ดันไม่ส่งตะเกียบมาด้วย”
หนานกงอู๋เชวียเทบะหมี่และน้ำซุปร้อนๆ เข้าปาก จากนั้นก็เริ่มเคี้ยว
ทันใดนั้นเองรูม่านตาของเขาก็ขยายตัวแล้วเปลี่ยนเป็นสีแดง ใบหน้าที่แต่เดิมซีดเซียวเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำทันที ราวกับเปลวไฟในกายกำลังจะระเบิดออกมา
“นี่มันอะไรกัน เหตุใดจึงเผ็ดเพียงนี้”
น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มของหนานกงอู๋เชวีย เขาเคี้ยวไปพลางปาดน้ำตาไป
ปู้ฟางดับหมื่นไฟประลัยกัลป์ เก็บกระทะกลุ่มดาวเต่าดำเข้าที่แล้วจ้องหนานกงอู๋เชวียด้วยสีหน้าตายด้าน
“อาการของเจ้าค่อนข้างสาหัส ข้าเลยเพิ่มปริมาณของวัตถุดิบเข้าไปเพื่อเสริมสรรพคุณให้ดีงามยิ่งขึ้น” ปู้ฟางกล่าว
ปัง! ปัง! ปัง!
ครู่ถัดมา คลื่นพลังปราณเที่ยงแท้ก็พุ่งออกจากร่างของหนานกงอู๋เชวีย เขารู้สึกเหมือนร่
