อีกครั้ง นา างบรรลุเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุเอกเมฆา แถมยังทำได้ก่อนหนานกงหวั่นเสียอีก
ความปลาบปลื้มเล็กๆ หลั่งล้นจากใจและกลั่นออกมาเป็นรอยยิ้ม มันคือรอยยิ้มเรียบง่ายที่ทำให้คนแถวนั้นตกตะลึง
นักเล่นแร่แปรธาตุเอกเมฆาคนใหม่ไม่ใช่บุรุษ! แต่จริงๆ แล้วเป็นสตรี! สตรีที่มีแขนขาเท่ากิ่งก้านของไม้ใหญ่และลำตัวเท่าท่อนซุง นี่มันช่าง…
“หยางเหม่ยจี๋! ศิษย์อัจฉริยะของสำนักเล่นแร่แปรธาตุ และเป็นศิษย์ปรมาจารย์เสวียนเปย!”
“เป็นนางจริงๆ ด้วย… ข้าไม่แปลกใจเลย!”
“โอ้… ช่างร้ายกาจจริงๆ ครึ่งเดือนก่อนนางยังมีปราณเพียงขั้นเทพแห่งสงครามไม่ใช่รึ แล้วนี่กลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุเอกเมฆาได้อย่างไร”
…
ข่าวของหยางเหม่ยจี๋แพร่สะพัดอย่างรวดเร็วไปทั่วเมืองราวคลื่นยักษ์ที่สาดซัดทุกซอกทุกมุมในเวลาอันสั้น
ตอนนี้ทั้งเมืองกำลังตกตะลึง หยางเหม่ยจี๋คนเดียวกับที่เปิดร้านอาหารกลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุเอกเมฆาไปแล้ว! หยางเหม่ยจี๋คนที่พรสวรรค์ด้านเล่นแร่แปรธาตุทัดเทียมกับรอบเอวของตัวเ เอง นางกลับมาแล้ว!
…
ร้านอาหารหมอกเมฆา
หนานกงอู๋เชว
