ียนั่งไขว่ห้างพลางกระดิกขาอยู่ตรงหน้าร้านอาหารเล็กๆ เขากระดิกขาเร็วมากจนดูเป็นภาพที่ค่อนข้างน่ากลัว ส่วนมือสองข้างกำลังกำโอสถทิพย์อยู่
ชายหนุ่มยัดโอสถหนึ่งหรือสองเม็ดใส่ปากเป็นครั้งคราว เสียงกรอบแกรบดังขึ้นเมื่อเขาขบเคี้ยวโอสถราวกับเป็นลูกกวาด
ภายในร้านโอสถทิพย์ที่ตั้งอยู่รายล้อมร้านอาหารหมอกเมฆา เหล่าเถ้าแก่ร้านที่กำลังมองชายหนุ่มอยู่พูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว
ในฐานะเจ้าของร้านโอสถทิพย์ พวกเขาจะไม่รู้จักสิ่งที่อยู่ในมือของหนานกงอู๋เชวียได้อย่างไร…
มันคือโอสถทิพย์ระดับห้า… แต่ละเม็ดมีราคาอย่างน้อยหลายร้อยผลึก! ถึงอย่างนั้นคนผู้นี้กลับเคี้ยวมันเล่นราวกับเป็นขนมหวาน
กี่ผลึกแล้วที่ต้องเสียเปล่า!
ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับคุณชายตระกูลหนานกง… คนผู้นี้ไม่เคยทำตัวเหมือนใคร
ภายในร้านอาหารหมอกเมฆา อาหารมากมายบินว่อนทั่วร้านทั้งกลิ่นภายในร้านยังหอมหวนเข้มข้นเป็นอันมาก
ลูกค้าแต่ละคนหน้าตามีความสุขเพราะได้ลิ้มรสอาหารอันโอชะที่ออกมาจากครัว
หนานกงหวั่นกลับไปทำงานต่อหลังจากกินพระกระโดดกำแพงหมด
นางไม่ได้เต็มใจเท่าไรแต่ก็ไม่มีทางเลือก… หากไม่ทำงานก็ไม่มีเงินมาชิมพระกระโดดกำแพงชั้นยอดอีก
จนถึงตอนนี้เงินหลายแสนผ
