ุทานด้วยความประหลาดใจ เขาจะได้ชิมของอร่อยเสียที
เมื่อปู้ฟางวางพระกระโดดกำแพงตรงหน้าชายหนุ่ม หนานกงอู๋เชวียอดรนทนไม่ไหวอีกต่อไปจึงรีบเปิดฝาทันที เขาสูดดมกลิ่นหอมที่โชยออกมาพร้อมพลังปราณและเพลิดเพลินกับมัน
คนอื่นๆ ที่เข้ามาในร้านรีบสั่งพระกระโดดกำแพงตามทันที
“ร้านข้าขายพระกระโดดกำแพงแค่วันละสองโถเท่านั้น และวันนี้ก็ขายหมดแล้ว หากต้องการชิม พรุ่งนี้พวกเจ้าค่อยมาใหม่” ปู้ฟางพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
คำพูดของชายหนุ่มทำให้คนจำนวนมากต้องจมอยู่กับความเสียใจ
“สวรรค์ช่วย! รสชาติของมันแทบจะทัดเทียมไก่แปดขุมทรัพย์ที่ตาเฒ่าเฉียนเลี้ยงเลย”
หลังจากชิมพระกระโดดกำแพงเข้าไปคำหนึ่ง หนานกงอู๋เชวียก็อุทานด้วยความประหลาดใจ
ทุกคนอึ้งกับคำพูดของเขา
ว่าอย่างไรนะ ไก่แปดขุมทรัพย์หรือ
ไก่แปดขุมทรัพย์ของปรมาจารย์เฉียนจง นักเล่นแร่แปรธาตุไตรเมฆาจากหอโอสถน่ะหรือ…
คุณชายอู๋เชวียหมายความว่าอย่างไรกันแน่ หรือว่า…
หนานกงหวั่นเหมือนคิดอะไรบางอย่างได้ นางเบิกตากว้างขณะจ้องหนานกงอู๋เชวียก่อนพูดเสียงดังฟังชัด
“หนานกงอู๋เชวีย… บอกมาตามตรง เจ้าไม่ได้ออกจากหอโอสถเอง แต่ถูกปรมาจารย์เฉียนไล่ออกมาใช่หรือไม่ เจ้าถูกไล่ออกมาเพราะเชือดไก่แปด
