กกินก็สั่ง ไม่อย่างนั้นก็ไปให้พ้น”
ปู้ฟางอึ้งกับคำพูดของชายผู้นี้ไม่น้อย เมื่อได้สติเขาก็พูดด้วยสีหน้าตายด้าน
“หนึ่งหมื่นผลึกเชียวรึ แพงเกินไปไหม ข้าไม่ยกนางให้เจ้าแน่ถ้าคิดขูดรีดกันเช่นนี้…” หนานกงอู๋เชวียแยกเขี้ยวยิงฟัน ดวงตาของเขาเบิกกว้างขณะมองปู้ฟาง
พี่ชายของนางเหมือนตัวตลกไม่มีผิด ทั้งที่มีพรสวรรค์หาตัวจับยากเรื่องเล่นแร่แปรธาตุ แต่กลับชอบทำตัวเป็นจำอวดสันหลังยาว
หากบิดาของนางไม่บังคับให้หมอนี่เข้าหอโอสถก่อนเดินทางไปทำธุระ เขาคงไม่ยอมเก็บตัวฝึกตนแน่
ก่อนไป บิดาของนางสั่งห้ามหนานกงอู๋เชวียออกจากหอโอสถจนกว่าจะได้เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุทวิเมฆา แล้วก็เป็นไปตามคาด เจ้าหมอนี่ออกจากหอโอสถทั้งที่ยังไม่ได้เป็นนักเล่นแร่แปรธาตุทว วิเมฆา
หนานกงอู๋เชวียพูดอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวว่าหากบีบบังคับตัวเองเกินไป มันจะเป็นผลเสียต่อร่างกายได้
เมื่อคนภายนอกเห็นหนานกงอู๋เชวีย พวกเขาจึงส่งเสียงอื้ออึงออกมา เพราะคนผู้นี้ถือเป็นคนดังของเมืองหมอกนภาในตอนนี้
ทายาทตระกูลหนานกงเดินเข้าร้านอาหารเช่นนี้ แปลว่าตระกูลหนานกงสนับสนุนร้านนี้ใช่หรือไม่
หากเป็นเช่นนั้นก็ไ
