่มรับรสของเทพธิดาจริงหรือนี่
กลิ่นของเต้าหู้เหม็นยังชัดเจนในความทรงจำของพวกเขา หลายคนอดหน้านิ่วคิ้วขมวดไม่ได้เมื่อนึกถึงกลิ่นของมัน
สมกับเป็นเทพธิดาจริงๆ รสนิยมของนางโดดเด่นไม่เหมือนใคร
เมื่อหนานกงหวั่นมองเข้าไปในครัวอันมืดมิด คิ้วเรียวยาวสองข้างของนางก็สั่นระริก ดวงตาเป็นประกาย นางเห็นชายร่างเพรียวเดินออกมาจากในครัวช้าๆ
ปู้ฟางถือชามข้าวผัดไข่ที่หน้าตาวิจิตรงดงามประดุจทำจากทองคำออกมา ก่อนวางชามลงตรงหน้าหนานกงหวั่นแล้วลากเก้าอี้มานั่งฝั่งตรงข้าม จากนั้นก็ทำมือให้นางเริ่มกิน
“นี่คือข้าวผัดไข่ของเจ้า ตามสบาย”
ข้าวผัดไข่…
หนานกงหวั่นมองข้าวผัดไข่ตรงหน้าด้วยสายตาประหลาดใจ มันเรืองแสงอ่อนๆ นางไม่เคยกินข้าวผัดไข่มาก่อน จึงเพิ่งค้นพบว่าหน้าตาของมันน่ากินเพียงใด
ร้านอาหารสาบสูญไปจากเมืองหมอกนภาหมดแล้ว เหลือเพียงร้านอาหารหมอกเมฆาเท่านั้น ที่ผ่านมาหนานกงหวั่นไม่เคยแวะเวียนมาที่ร้านแห่งนี้จึงไม่เคยชิมข้าวผัดไข่สีดำของหยางเหม่ยจี๋
ด้วยเหตุนี้นางถึงออกอาการประหลาดใจและตื่นตาตื่นใจเมื่อข้าวผัดไข่ร้อนๆ ถูกวางลงตรงหน้า มันสวยงามราวงานศิลปะ นางรู้ตัวทันทีว่าคงไม่กล้ากินมันเข้าไปแน่
หนานกงหวั่นเงยหน้ามอง
